ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΚΥΡΙΑ ΕΙΔΗΣΗ

Δώρον άδωρο η απόφαση του εφετείου (Πέτρος Κληρίδης)… του Χριστόφορου Χριστοφή.

Σε διαδικαστικό σφάλμα του αθλητικού δικαστή οφείλεται, κατά το εφετείο της ΚΟΠ, η ακύρωση της ποινής των 8000 ευρώ την οποία είχε εφεσιβάλει η ΟΜΟΝΟΙΑ.

……………………………………………………

[Διαβάστε την απόφαση εδώ]

…………………………………………………..

Το αποτέλεσμα της απόφασης του αθλητικού εφετείου 05/06/2015 στην έφεση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ (αρ.04/2015) σε σχέση με την επιβολή ποινής 8000 ευρώ για ανακοίνωση του σωματείου, είναι να θωρακίσει τις εξουσίες του αθλητικού δικαστή και να τον καθοδηγήσει πώς να χειρίζεται μελλοντικές υποθέσεις. Επίσης το αθλητικό εφετείο άφησε την πόρτα ανοικτή στον αθλητικό δικαστή να επανεξετάσει την υπόθεση και να επιβάλει εκ νέου ποινή.

Αντί το αθλητικό εφετείο να ασχοληθεί επί της ουσίας με τους σοβαρούς και εμπεριστατωμένους λόγους έφεσης που πρόβαλε το σωματείο, προτίμησε να ξεμπερδέψει με την υπόθεση, αποδεχόμενο μεν την έφεση (ίσως για να καταλαγιάσουν οι δικαιολογημένες αντιδράσεις) αλλά ταυτόχρονα θωρακίζοντας τον αθλητικό δικαστή να συνεχίσει το «έργο» του.

Ας δούμε όμως αναλυτικά την απόφαση.

Σύμφωνα με την απόφαση η  ΟΜΟΝΟΙΑ πρόβαλε με την έφεση της 5 λόγους έφεσης οι οποίοι αφορούν παραβίαση ουσιαστικών δικαιωμάτων προσώπων που είναι κατηγορούμενα (όπως το σωματείο) σε πειθαρχικές και ποινικές διαδικασίες.

Αυτοί οι λόγοι προβλήθηκαν και άλλες φορές σε άλλες υποθέσεις ενώπιον των επιτροπών της ΚΟΠ και ουδέποτε έγιναν δεκτοί.

Το αθλητικό εφετείο απέρριψε όλους τους λόγους έφεσης πλην ενός, του 3 λόγου έφεσης.

Οι λόγοι έφεσης ήταν οι ακόλουθοι:

1. Η ποινή ήταν υπερβολική.
2. Η απόφαση είναι αδικαιολόγητη.
3. Ο αθλητικός δικαστής λειτούργησε ως κατήγορος και δικαστής κατά παράβαση των αρχών της δικαιοσύνης.
4. Τα άρθρα 9(δ), 9.1 (δ) και 9.1 (ε) των Πειθαρχικών Κανονισμών είναι αντισυνταγματικά.
5. ο αθλητικός δικαστής, δεν έχει οποιαδήποτε αρμοδιότητα ή και δικαιοδοσία ή και υπάρχει κακή σύνθεση της δικαστικής Επιτροπής ή και του Αθλητικού Δικαστή

Κατά τη γνώμη μου οι λόγοι έφεσης της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ήταν βάσιμοι ο κάθε ένας ξεχωριστά και θα μπορούσε κάλλιστα η έφεση να πετύχει για οποιονδήποτε από τους πιο πάνω λόγους.

Από αυτούς,  ο πιο ουσιαστικός, , είναι ο 4ος που αφορά το γεγονός ότι πολλοί κανονισμοί της ΚΟΠ παραβιάζουν το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σε μία πρωτοφανή απόφαση το αθλητικό εφετείο της ΚΟΠ δικαίωσε την ΟΜΟΝΟΙΑ για τον 3ον λόγο έφεσης παραθέτοντας αιτιολογικό που δεν έχει σχέση με αυτό το λόγο!

Δηλαδή το αθλητικό εφετείο έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης αφού ο αθλητικός δικαστής αποφάσισε το θέμα της ενοχής του σωματείου χωρίς πρώτα να ακούσει το σωματείο παραβιάζοντας έτσι το δικαίωμα ακρόασης. Ο 3ος λόγος έφεσης, όμως, ήταν ότι «αθλητικός δικαστής λειτούργησε ως κατήγορος και δικαστής κατά παράβαση των αρχών της δικαιοσύνης», όχι ότι παραβιάστηκε το δικαίωμα ακρόασης!

Άρα πως γίνεται το αθλητικό εφετείο να δικαιώνει το σωματείο για το 3ον λόγο έφεσης για λόγους που δεν έχουν σχέση με αυτό το λόγο μόνο το αθλητικό εφετείο γνωρίζει!

Το κερασάκι στη τούρτα είναι ότι το αθλητικό εφετείο δίνει και καθοδήγηση στον αθλητικό δικαστή ότι μπορεί να επανεξετάσει την υπόθεση και να επιβάλει την ποινή, αυτή τη φορά «νόμιμα».

Αναφέρει στην απόφαση:

«Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, έχουμε καταλήξει στην απόφαση να αποδεχθούμε τον λόγο 3 της υπόθεσης, του Σωματείου και να προχωρήσουμε στην ακύρωση της επιβληθείσης ποινής. Τούτο, δεν σημαίνει ότι ο Αθλητικός Δικαστής, στερείται του δικαιώματος ακολουθώντας τα όσα αναφέρουμε πιο πάνω να προχωρήσει σε επανεξέταση της υπόθεσης και τονίζουμε επανεξέταση σύμφωνα με το Άρθρο 68 των Πειθαρχικών Κανονισμών και τις υποθέσεις Φιλίππου ανωτέρω και την Morsis Vs The Republic of Cyprus Case 232/62 1963 3JSCC133 αφού πρόκειται για διοικητική φύσεως μέτρων, και όχι ποινική διαδικασία και να κρίνει την ενοχή του Σωματείου και αν η απόφαση του είναι καταφατική να επιβάλει τη πρέπουσα κατά την κρίση του ποινή και ακολουθώντας τις καθιερωμένες αρχές το είδος και το ύψος της ποινής με βάση πάντοτε τα προβλεπόμενα στους Κανονισμούς.»

Εξετάζοντας τους υπόλοιπους λόγους έφεσης, το αθλητικό εφετείο φρόντισε να αιτιολογήσει την απόφαση με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να μην δύναται στο μέλλον κανένα σωματείο να τους προβάλει εκ νέου. Οι αποφάσεις του αθλητικού δικαστή είναι συνήθως οι ίδιες σε αιτιολογία και σκεπτικό το οποίο το αθλητικό εφετείο προφανώς θεωρεί ορθό.

Είναι πράγματα λυπηρό να διαβάζουμε τέτοιες «δικαστικές» αποφάσεις που καμία σχέση δεν έχουν με αρχές δικαίου, το Σύνταγμα και ανθρώπινα δικαιώματα.

Είναι ακόμα πιο λυπηρό όταν αυτή η απόφαση εκδόθηκε από τον πρώην Γενικό Εισαγγελέα κ. Πέτρο Κληρίδη ο οποίος δεν είναι κανένας τυχαίος άλλα άνθρωπος νομομαθής, εγνωσμένου κύρους. Από ότι φαίνεται όμως ξέχασε αυτά που ήξερε…

…………………………………

[Δείτε σχετικό δημοσίευμα για τον διορισμό του Πέτρου Κληρίδη ως προέδρου του αθλητικού εφετείου εδώ]

……………………………….

Αξίζει να σημειώσω, για σκοπούς ιστορίας, ότι μόνο ένα μέλος του αθλητικού εφετείου ( ο δικηγόρος Κωστής Ευσταθίου) προσπάθησε στο παρελθόν να εμβολιάσει την αθλητική δικαιοσύνη με καθιερωμένες αρχές δικαίου και στο τέλος υποχρεώθηκε να παραιτηθεί. Αναφέρομαι στην υποθέσεις Οκκά και Λάρκου.

Σχετικό είναι ένα άρθρο που έγραψα τον Φεβρουάριο του 2013 με τίτλο “Αθλητικό εφετείο της ΚΟΠ, Έργα και ημέραι το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

 

Ένα ερώτημα που τίθεται είναι πως μπορούμε ως ΟΜΟΝΟΙΑ να αντιδράσουμε σε αυτή τη  κατάσταση;

Η απάντηση είναι με αμφισβήτηση των αποφάσεων της ΚΟΠ μέσω των δικαστηρίων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Έχω γράψει και στις 06/03/2015, με αφορμή το διορισμό Βρυωνίδη:

“Η αλήθεια είναι ότι η ΚΟΠ φοβάται όπως ο διάολος το λιβάνι την καταφυγή στα Δικαστήρια επειδή γνωρίζει ότι εάν κριθούν δικαστικά αυτές οι απαγορεύσεις που έχει στο καταστατικό της ή στους κανονισμούς της, θα κριθούν ως αντισυνταγματικές και ως μη έχουσες οποιαδήποτε νομική εφαρμογή.”

[Διαβάστε εδώ:  “Η ΑΘΛΙ(Α) τική δικαιοσύνη της ΚΟΠ και ο Μεσαίωνας…του Χριστόφορου Χριστοφή.“]

Είναι θέμα κοινής λογικής ότι τα αθλητικά δικαστικά όργανα της ΚΟΠ ουδέποτε θα αποφασίσουν να καταργήσουν τους κανονισμούς της ΚΟΠ ή να τους κρίνουν ως παράνομους  διότι είναι ως να αυτοκαταργούνται.

Άρα πρέπει να υπάρξει πίεση έξωθεν και καταφυγή στα Δικαστήρια.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται μακροπρόθεσμη στρατηγική σε επίπεδο Διοικητικού Συμβουλίου καθώς και στήριξη όλου του ΟΜΟΝΟΙΑΤΙΚΟΥ κόσμου διότι θα δεχθούμε απειλές και μαχαιρώματα από το σύστημα ΚΟΠ.

Στο παρελθόν,  ως δικηγόρος του σωματείου καταχώρισα αγωγές κατά της  ΚΟΠ δύο φορές στα Κυπριακά Δικαστήρια χωρίς όμως να επιμένουμε μέχρι τέλους.

Η πρώτη ήταν στη περίπτωση με σε σχέση με τον διακοπέντα αγώνα ΟΜΟΝΟΙΑ V. ΑΕΛ στις 17/09/2011. Εκεί αποσύραμε την αγωγή διότι διορίστηκε στο μεταξύ εφετείο της ΚΟΠ για να εκδικάσει την έφεση την οποία επίσης στο τέλος αποσύραμε. Θυμίζω ότι η  καταχώρισης εκείνης της αγωγής και της έφεσης οδήγησε στο “έγκλημα” του κ. Χρίστου  Ηλία στον αγώνα με την Δερύνια στο Παραλίμνι. Αυτή ήταν η αντίδραση του συστήματος ΚΟΠ. Ο αποκεφαλισμός του προπονητή μας. Για αυτό ανέφερα πριν ότι εάν επιμείνουμε σε αγωγές θα δεκτούμε απειλές και πισώπλατα μαχαιρώματα και έχει σημασία να υπάρχει ενότητα στο κόσμο και στήριξη στο Διοικητικό Συμβούλιο.

Η δεύτερη ήταν η αγωγή κατά της ΚΟΠ, του Οκκά και άλλων  που και αυτή αποσύρθηκε από το νέο Δ.Σ.

Το τελικό συμπέρασμα είναι αυτό που γνωρίζουμε όλοι μας. Η τράπουλα στα εφετεία και επιτροπές της ΚΟΠ είναι σημαδεμένη.

Είναι δε ντροπή να περιγράφονται και ως αθλητικός “δικαστής” ή αθλητικό “εφετείο” αφού πόρρω απέχουν από την έννοια που αποδίδεται σε τέτοια σώματα.

Τέλος, με όσα αναφέρω δεν υποβαθμίζω τη προσπάθεια του νομικού τμήματος του σωματείου η οποία είναι αξιέπαινη και εκπροσώπησε τα συμφέροντα του σωματείου, είμαι βέβαιος, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Eίναι ακόμα δε πιο δύσκολο για τους δικηγόρους όταν χειρίζονται μία υπόθεση και γνωρίζουν από πριν ότι η μάχη δεν είναι 50-50.

Τώρα θα μου πείτε ως ΟΜΟΝΟΙΑΤΕΣ είμαστε μαθημένοι στο να παίζουμε με 10 παίχτες στο γήπεδο! Το ίδιο κάνουμε και στις “δικαστικές” της ΚΟΠ μέχρι νεωτέρας!

Χριστόφορος Χριστοφή

Αρχειο