ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ

Η σχέση ΑΚΕΛ – ΟΜΟΝΟΙΑΣ δεν διαφέρει σε τίποτε από την σχέση ΔΗΣΥ -ΑΠΟΕΛ, του Χριστόφορου Χριστοφή.

 

Ο Χαράλαμπος Προύντζος είναι ένας αξιόλογος συνάδελφος για τον οποίο τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση. Πιστεύω ότι η παρουσία του στα ποδοσφαιρικά πράγματα του τόπου είναι θετική και η μέχρι τώρα πορεία του αυτό δείχνει, παρά τις διαφωνίες που μπορεί να έχουμε σε πολλά ζητήματα. Σε παρέμβαση του με αφορμή τα όσα έγιναν στον αγώνα ΑΠΟΕΛ-ΟΜΟΝΟΙΑ αναφέρθηκε και για την σχέση ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΑΚΕΛ. Διαβάστε τι έγραψε εδώ.

Δεν συζητώ εάν σωστά έκανε να αναφερθεί σε αυτό το θέμα ή λάθος. Η θέση του είναι εκεί και με αφορμή αυτή, θα αναφερθώ στο ευρύτερο θέμα κομμάτων-σωματείων.

Πολλά λέγονται και γράφονται για τη σχέση ΑΚΕΛ-ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Είναι γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη μερίδα κόσμου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ που θεωρεί ότι το ΑΚΕΛ ελέγχει την ΟΜΟΝΟΙΑ και του χρεώνει τα προβλήματα της ομάδας, ενώ υπάρχει και μία άλλη μεγαλύτερη μερίδα που πιστεύει ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ ανήκει στο ευρύτερο λαϊκό κίνημα και επομένως η σχέση της με το ΑΚΕΛ είναι θεμιτή και επιθυμητή.

Ο Χαράλαμπος Προύντζος αναφέρει, για αυτό το θέμα στη δήλωση του  (οι τονισμοί δικοί μου) :

«Η Ομόνοια είναι άμεσα συνδεδεμένη με το ΑΚΕΛ. Υπεύθυνος για την Ομόνοια στο οργανόγραμμα του ΑΚΕΛ είναι ο Επαρχιακός Γραμματέας Λευκωσίας. Σήμερα είναι ο Στέφανος Στεφάνου, συγγενής δεύτερου βαθμού με τους ομοχωριανούς μου Γερολατσίτες Σεραφείμ και Πολυκάρπου. Με το Στέφανο και με την οικογένεια Σεραφείμ έχω εξαιρετικές διαπροσωπικές σχέσεις. Αυτή όμως η κομματική εξάρτηση είναι το πραγματικό πρόβλημα της ομάδας. Ούτε ο Μασιάς, ούτε ο Ποτέ. Τα υπόλοιπα είναι για εσωτερική κατανάλωση. Ο Εκπρόσωπος Τύπου της Ομόνοιας στην προσπάθεια του να παίξει τον εντεταλμένο ρόλο του παραποίησε τις δηλώσεις μου ισχυριζόμενος ότι καταδίκασα τις ρατσιστικές ενέργειες των οπαδών μας εντοπίζοντας και αντίφαση μεταξύ εμού και του Πετεβίνου. Αυτή είναι η διαφορά μας κ. Δημητρίου. Ο Νεκτάριος και εγώ είμαστε τόσο απαλλαγμένοι από εξαρτήσεις που δεν έχουμε και δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα να καταδικάσουμε ενέργειες ρατσισμού αν περιέρχονταν στην αντίληψη μας. Εμείς έχουμε και το θάρρος και τη βούληση να συγκρουστούμε με “οπαδούς” μας. Δεν λαμβάνουμε ντιρεκτίβα από καμιά “Κεντρική Επιτροπή” ή τους διορισμένους της

Η θέση του Χαράλαμπου Προύντζου είναι ότι η κακοδαιμονία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ έγκειται στο ότι χρησιμοποιείται ως όχημα του ΑΚΕΛ. Ενώ, κατά τον ίδιο, στον ΑΠΟΕΛ δεν παρεμβαίνει κανένας και είναι για αυτό το λόγο που οι του ΑΠΟΕΛ δεν είναι βαρύτατα ασθενείς, σε αντίθεση με την ΟΜΟΝΟΙΑ που είναι.

Η προσωπική μου διαπίστωση , μετά από 4 σχεδόν χρόνια στα διοικητικά της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, είναι ότι η σχέση ΑΚΕΛ – ΟΜΟΝΟΙΑΣ δεν διαφέρει σε τίποτε από την σχέση ΔΗΣΥ -ΑΠΟΕΛ. Απλά αυτή εκδηλώνεται με διαφορετικό τρόπο. Υπάρχει δηλαδή διαφορετική έκφανση της ίδιας πραγματικότητας που είναι ότι τα δύο κόμματα έχουν βαθιές ρίζες στις δύο ιστορικές ομάδες της πρωτεύουσας. Αποτέλεσμα αυτής της σχέσης είναι να χρησιμοποιείται ή να «χρησιμοποιείται» το ποδόσφαιρο, σε διάφορες περιόδους, για εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων.

Στη περίπτωση του ΔΗΣΥ υπάρχει αυταπόδεικτη στενή σχέση/εξάρτηση με την ΚΟΠ με συνέπεια ο ΔΗΣΥ να ελέγχει υπόγεια το ποδόσφαιρο  τις τελευταίες δεκαετίες. Η διαφορά είναι ότι στο ΔΗΣΥ αρκούνται σε χειρουργικές παρεμβάσεις εκεί και όπου χρειάζεται χωρίς να βγάζουν από μόνοι τους τα μάτια τους όπως συμβαίνει στην αντίπερα όχθη.

Εάν δε ανατρέξουμε στο παρελθόν θα διαπιστώσουμε ότι η ΚΟΠ ως πρώτο βιολί και ο ΑΠΟΕΛ ως δεύτερο, έχουν χρησιμοποιηθεί ως βραχίονας άσκησης πολιτικής από την Πινδάρου ειδικά την περίοδο Μιλτιάδη Νεοφύτου. Ο σκοπός ήταν κτυπηθεί η ΟΜΟΝΟΙΑ και ο Μιλτιάδης Νεοφύτου με πολιτικό στόχο την τότε κυβέρνηση Χριστόφια και το ΑΚΕΛ. Δυστυχώς τη νύμφη πλήρωσε το σωματείο μας με τεράστιες ευθύνες δικές μας.

Μπορεί για κάποιους να ακουστεί το πιο πάνω συμπέρασμα ως παρατραβηγμένο ή εκτός πραγματικότητας, όμως ψυχρή εξέταση των γεγονότων της τότε περιόδου αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Μπορεί η ΟΜΟΝΟΙΑ να αυτοεγκλωβίστηκε και να οδηγήθηκε σε οικονομική ασφυξία από το ύψος των συμβολαίων ποδοσφαιριστών και τις ολέθριες αποφάσεις της περιόδου 2008 – 2010 όμως αυτό διαφάνηκε αργότερα. Εκείνη τη περίοδο, ειδικά το 2010 όταν η ΟΜΟΝΟΙΑ πήρε το πρωτάθλημα, όλοι πίστευαν ότι θα έκανε άλματα προόδου και θα άφηνε πίσω τα χρόνια ξηρασίας.

Πριν προχωρήσω, θέλω να τονίσω σε αυτό το σημείο, ότι είμαι εξ αυτών που πιστεύουν ότι την βασική και κύρια ευθύνη για την σημερινή τραγική κατάσταση του σωματείου μας την φέρουμε εμείς και όχι ο ΔΗΣΥ ή η ΚΟΠ ή εν πάση περίπτωσή τρίτοι. Από την άλλη θα ήταν λάθος εάν αγνοούσαμε ή δεν αντιλαμβανόμαστε τι γίνεται στην αντίπερα όχθη και πως αξιοποιήθηκαν τα δικά μας λάθη και αδυναμίες.

Ποιο ήταν το σκηνικό τον Μαίο του 2010.

Καλώ, λοιπόν, τους αναγνώστες να φέρουν στη μνήμη τους το σκηνικό το Μάιο του 2010 όταν η ΟΜΟΝΟΙΑ πήρε το πρωτάθλημα:

  1. Ένα ξεχειλισμένο ΓΣΠ στη φιέστα τίτλου με 25,000 κόσμο να παραληρεί. Μία πρωτοφανής δυναμική του κόσμου.
  2. Ένα πρόεδρο σωματείου που φάνταζε πανίσχυρος και ανίκητος.
  3. Μία ομάδα αστέρων έτοιμη να κάνει το παραπάνω βήμα στην Ευρώπη.

Άρα αν γίνει δεκτή, για σκοπούς συζήτησης, η θέση του Προύντζου ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ είναι όχημα του ΑΚΕΛ, κατ’ ανάγκην θα πρέπει να αποδεκτούμε και την θέση ότι οποιαδήποτε θετική πορεία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ θα είχε, τουλάχιστον την περίοδο που εξετάζουμε, την ανάλογη θετική επίδραση στο ΑΚΕΛ και στη κυβέρνηση. Κάτι που βεβαίως ο ΔΗΣΥ δεν ήθελε.

Είναι για αυτό το λόγο που ο πολιτικός σχεδιασμός που έγινε από την Πινδάρου, την τότε εποχή, ήταν να χρησιμοποιηθεί η ΚΟΠ και οι μηχανισμοί της για να επιτευχθούν οι εξής στόχοι:

  1. Να αποκλειστεί οποιαδήποτε πιθανότητα η ΟΜΟΝΟΙΑ να καταστεί κυρίαρχος του ποδοσφαιρικού σκηνικού.
  2. Ταυτόχρονα να απαξιωθεί στα μάτια του κόσμου η διοίκηση της (την οποία κατά τον Χαράλαμπο Προύντζο διορίζει το ΑΚΕΛ) και η κυβέρνηση Χριστόφια.
  3. Κατ’ επέκταση, και σαν αναγκαία συνέπεια, να απαξιωθεί το ΑΚΕΛ και η τότε κυβέρνηση με προφανείς πολιτικούς στόχους.
  4. Αποδέχτης του οφέλους βέβαια θα ήταν ο ΑΠΟΕΛ.

Για να επιτευχθούν τα πιο πάνω έπρεπε:

  1. Να κτυπηθεί η Μιλτιάδης Νεοφύτου που θεωρείτο τότε η κινητήριος δύναμη της οικονομικής ισχύος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
  2. Να δημιουργηθεί κλίμα σύγκρουσης ενδο-σωματειακά στην ΟΜΟΝΟΙΑ αξιοποιώντας τα δικά μας εσωτερικά προβλήματα, έριδες και προσωπικές φιλοδοξίες.
  3. Να αποκοπεί η ροή οικονομικών πόρων προς το σωματείο.

Ας ρωτήσει ο φίλος μου ο Χαράλαμπος Προύντζος , τον Μιλτιάδη Νεοφύτου να του αφηγηθεί τι του είπε ο Νίκος Αναστασιάδης όταν τον επισκέφθηκε στην Πινδάρου το 2010.

Ποιος από την Πινδάρου ήταν υπεύθυνος για τα ποδοσφαιρικά και την ΚΟΠ και τι μεθοδεύσεις έκανε και με ποιους;

Ας τον ρωτήσει.

Ας θυμηθεί ο κάθε ένας από εμάς βασικά γεγονότα που έλαβαν χώρα τα έτη  2010, 2011 και 2012.

1. Ο «εθνικός εργολάβος».

Ποιοι κατηγορούσαν από πρωίας μέχρι νυκτός τον Μιλτιάδη Νεοφύτου ως «εθνικό εργολάβο» και ποιος ήταν ο σκοπός τους;

Ισχύει ή όχι αυτό που ο Πρόδρομος Προδρόμου επαναλάμβανε γραπτώς και προφορικά το 2010 ότι η εταιρεία του Μιλτιάδη Νεοφύτου έπαιρνε χαριστικά έργα από τον Χριστόφια και διοχέτευε τα εκατομμύρια στην ΟΜΟΝΟΙΑ;

Ο σημερινός βουλευτής τους ΔΗΣΥ Ανδρέας Κυπριανού τι έλεγε τότε για το ίδιο ζήτημα;

Ήταν όντως «εθνικός εργολάβος» ο Μιλτιάδης;

Ποια είναι τα έργα που πήρε ο Μιλτιάδης Νεοφύτου από τον Χριστόφια και που είναι τα εκατομμύρια που κέρδισε;

Τώρα γνωρίζουν οι πάντες ότι επρόκειτο περί μαύρης προπαγάνδας αφού τόσο ο Μιλτιάδης Νεοφύτου όσο και η ΟΜΟΝΟΙΑ οδηγήθηκαν σε μεγάλες οικονομικές περιπέτειες με δάνεια και υποθήκες.

2. Η φαρσοκωμωδία με το δίπλωμα του Μπάγιεβιτς.

«Ανακάλυψε» η ΚΟΠ ότι ο Μπάγιεβιτς δεν είχε UEFA Pro με αποτέλεσμα να περάσουν μήνες αναταραχής, εσωστρέφειας και συγκρούσεων στο σωματείο.

Από τη μια ο κόσμος που έβραζε σαν καζάνι μπροστά στο πρωτοφανές εφεύρημα της ΚΟΠ, και από την άλλη η διοίκηση που προσπαθούσε να ισορροπήσει τα πράγματα.

Ένας προπονητής με γνωστή λαμπρή πορεία στην Ελλάδα, στην Κύπρο δεν μπορούσε να εργαστεί επειδή δεν ήταν qualified!.

Θυμίζω τις διαδηλώσεις που έγιναν τότε έξω από την ΚΟΠ, τη προσπάθεια της διοίκησης να αποτρέψει ακραίες εκδηλώσεις που την έφεραν σε σύγκρουση με τον κόσμο, την ψήφιση κανονισμού από το Δ.Σ. της ΚΟΠ που στρέφονταν κατά των οπαδών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ κ.ο.κ.

Συγκρίνετε αυτή τη συμπεριφορά και αντίδραση της ΚΟΠ με τα όσα έγιναν το περασμένο Μάϊο με τις διαδηλώσεις των φίλων του ΑΠΟΕΛ για την απόφαση της Δικαστικής, την ανάκληση ποδοσφαιριστών από την Εθνική στην Ιαπωνία. Καμία σχέση. Ακόμα αναμένουμε από την ΚΟΠ να μας πει εάν παρέπεμψε το Χάρη Λοιζίδη για τις δηλώσεις του τότε στην Ιαπωνία.

3. Ο «ύμνος» των πορτοκαλί: «να πεθάνει ο Χριστόφιας».

Την ίδια εποχή υιοθετήθηκε από τους φίλους του ΑΠΟΕΛ το σύνθημα / φράση/ ευχή «να πεθάνει ο Χριστόφιας». Το εν λόγω σύνθημα ήταν ο «ύμνος» των φίλων του ΑΠΟΕΛ σε κάθε αγώνα ειδικά αυτούς με την ΟΜΟΝΟΙΑ.

Ίδρωσε το αυτί κανενός;

Στα θεωρεία του ΓΣΠ παρακολουθούσαν τους αγώνες ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΑΠΟΕΛ ή ΑΠΟΕΛ –ΟΜΟΝΟΙΑΣ, σχεδόν όλοι όσοι συμμετέχουν στο σημερινό Υπουργικό Συμβούλιο! ( Χάρης Γεωργιάδης, Ιωνάς Νικολάου, Κωνσταντίνος Πετρίδης και άλλα γνωστά στελέχη του ΔΗΣΥ). Όλοι αυτοί  άκουγαν να καθυβρίζεται εν χορώ ο τέως πρόεδρος. Ακούσατε κανένα να αντιδράσει; Η δε ΚΟΠ ποιούσε την νήσσαν. Καμία τιμωρία ή χλιαρές τιμωρίες απλά για τους τύπους.

Ακόμα, παρατηρητές σκόπιμα και επανειλημμένα δεν κατέγραφαν υβριστικά πανό και συνθήματα κατά του τότε προέδρου της Δημοκρατίας που υποτίθεται είναι συνθήματα που απαγορεύονται. Τότε φτιάξαμε ένα DVD με όλα τα συνθήματα σε όλους τους αγώνες με ανάλυση ανά αγώνα, λεπτό κλπ και το στείλαμε στο πειθαρχικό εισαγγελέα της ΚΟΠ για να το ερευνήσει.

Αν πήρατε εσείς απάντηση πήραμε και εμείς.

4. Τα 7 συνεχόμενα κεκλεισμένων με τα 3 να είναι στα play-offs.

Η ΟΜΟΝΟΙΑ δέχθηκε 7 συνεχόμενα κεκλεισμένων εκ των οποίων τα τρία στα play offs της περιόδου 2011-2012 για το πανό του Τσε Γκεβάρα παρακαλώ διότι δήθεν ήταν πολιτικό σύνθημα.

Γνωρίζουν όλοι τη τεράστια σημασία των play-offs τόσο από εισπρακτικής σκοπιάς όσο και από γηπεδικής.

Το σωματείο απογυμνώθηκε σε μία φάση που χρειαζόταν τα χρήματα από τα play-offs απεγνωσμένα, και στερήθηκε σε κρίσιμους αγώνες την στήριξη του κόσμου του.

Τα «οφέλη» από τις άδικες τιμωρίες πέραν από την οικονομική εξαθλίωση, ήταν η απαξίωση της διοίκησης στα μάτια του κόσμου. Διότι όταν σε τιμωρούν με κεκλεισμένων για το Τσε Γκεβάρα και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε, τι θα νομίσει ο απλός φίλαθλος; Ότι έχεις μία άχρηστη διοίκηση. Λογικό είναι.

5. Οι κανονισμοί που τότε δεν μπορούσαν να αλλάξουν.

Η ΟΜΟΝΟΙΑ ζητούσε επιτακτικά να αλλάξει ο κανονισμός για τα πολιτικά συνθήματα ούτως ώστε να μην τιμωρείται το σωματείο με κεκλεισμένων για βλακείες. Η μόνιμη επωδός ήταν ότι δεν γίνεται στα μέσα της περιόδου να αλλάξει κανονισμός.

Πέρσι έγινε και άλλαξε στα μέσα της περιόδου. Γιατί άραγε;

Επίσης πέρσι άλλαξε και ο κανονισμός για τα κεκλεισμένων στα play offs. Γιατί άραγε;

Πως γίνεται όταν εξυπηρετείται ο ΑΠΟΕΛ να μπορούν να γίνουν όλα ενώ όταν αφορά άλλα σωματεία και δει το δικό μας να μην μπορεί να γίνει κάτι;

6. Η καρατόμηση του Νεόφυτου Λάρκου.

Αυτό με το Νεόφυτου Λάρκου ασφαλώς και δεν έχει προηγούμενο.

Αποκεφαλίστηκε ο προπονητής της ΟΜΟΝΟΙΑΣ Νεόφυτος Λάρκου με 6 μήνες αποκλεισμό για δήθεν επίθεση κατά του διαιτητή Χρίστου Ηλία και χρειάστηκαν θεοί και δαίμονες για να μειωθεί η ποινή στον 1 μήνα. Δεν θα αναφερθώ στο παρασκήνιο αυτή της υπόθεσης τώρα. Δυστυχώς υπήρξε και βρώμικος πόλεμος εκ των έσσω.

Σημασία έχει όμως ότι εκείνη τη περίοδο η ομάδα είχε ανοδική πορεία και δυστυχώς την κρίσιμη, για το πρωτάθλημα, περίοδο Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2011 η ομάδα ήταν χωρίς προπονητή στο πάγκο συν όλες οι άλλες αρνητικές παρενέργειες που προέκυψαν.

7. Διαιτησία.

Χρειάζεται να γράψω κάτι για αυτό; Για τις κόκκινες κάρτες; Έχει γίνει ανέκδοτο πλέον.

 

Συμπέρασμα.

Αναφέρθηκα σε συγκεκριμένα γεγονότα τα οποία έγιναν και τα ζήσαμε όλοι.

Κανένα σωματείο δεν ήταν αποδέχτης τέτοιας ενορχηστρωμένης και στοχευμένης επίθεσης από πλευράς της ΚΟΠ (βλέπε ΔΗΣΥ) στην ιστορία του Κυπριακού ποδοσφαίρου. Και ο στόχος επιτεύχθηκε. Η ΟΜΟΝΟΙΑ τέθηκε εκτός παιχνιδιού, ρίχθηκε σε ένα φαύλο κύκλο προβλημάτων και εσωστρέφειας από τον οποίο πολύ δύσκολα θα εξέλθει.

Βεβαίως, όταν λέμε ΚΟΠ , δεν σημαίνει ότι αναφερόμαστε κατ’ ανάγκην σε ένα συμπαγές σώμα που αποφασίζει και κινείται ομόθυμα. Υπάρχουν οι επιμέρους παράγοντες οι οποίοι επηρεάζονται και κινούν τα νήματα σε διάφορα επίπεδα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα συμφέροντα κάποιων εκ των βασικών παιχτών εντός ΚΟΠ είναι κατά κύριο λόγο οικονομικά. Για παράδειγμα στην υπόθεση Λάρκου, ο πρόεδρος της ΚΟΠ ήθελε και προσπάθησε να βοηθήσει πριν την επιβολή ποινής 6 μηνου αποκλεισμού. Δεν τα κατάφερε όμως διότι οι δυνάμεις που επιθυμούσαν τον αποκεφαλισμό Λάρκου τότε ήταν υπέρτερες.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι εάν θέλουμε να κάνουμε μία ειλικρινή συζήτηση για την επίδραση των πολιτικών κομμάτων στα ποδοσφαιρικά σωματεία, ειδικά τα δύο μεγάλα, πρέπει να είμαστε σε θέση να βάλουμε όλα χαρτιά στο τραπέζι.

Δηλαδή με την λογική του φίλου Χαράλαμπου να θεωρήσουμε ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν εξαρτάτο από το ΑΚΕΛ δεν θα δεχόταν επιθέσεις ο Μιλτιάδης, δεν θα υπήρχε πρόβλημα με τον Μπάγιεβιτς, δεν θα τιμωρείτο το σωματείο με 7 συνεχόμενα κεκλεισμένων, δεν θα αποκεφαλιζόταν ο Λάρκου;

Η ουσία είναι το ποδόσφαιρο και τα δύο μεγάλα σωματεία (καθώς και άλλα)  χρησιμοποιούνται με τον ένα ή άλλο τρόπο από τα δύο μεγάλα κόμματα. Το να λέμε ότι η κακοδαιμονία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ οφείλεται στην εξάρτηση που έχει προς το ΑΚΕΛ ενώ αντίθετα ευδαιμονία του ΑΠΟΕΛ οφείλεται στην απεξάρτηση του από κομματικά στεγάνα είναι παραποίηση της αλήθειας ή παρουσίαση της μισής αλήθειας (όπως θέλει ας το δει ο καθένας).

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ

Αρχειο