ΚΥΡΙΑ ΕΙΔΗΣΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Παίξε ψυχή μου

Τις αδυναμίες της φετινής ΟΜΟΝΟΙΑΣ τις αναλύσαμε τόσες φορές, που καταντά ανούσιο και κουραστικό να τις επαναλάβουμε. Απλά ξανά ψες φάνηκαν και τα κενά στο κέντρο της άμυνας αλλά και στον άξονα. Μετά την μεταγραφή του Σιέρινταν στην Γιαγκελόνια, προστέθηκε και το κενό στο αριστερό φτερό της επίθεσης. 

Τα κενά στην ομάδα, το γεγονός ότι κάναμε προγραμματισμό με βάση τον ρόμβο αλλά και οι τραυματισμοί, αποτελούν σημαντικά εμπόδια σημαντικά εμπόδια στο κυνήγι του ευρωπαϊκού εισιτηρίου.  

Τι μένει λοιπόν; Πράγματα απλά. Αυτό που χρειάζεται είναι ποδοσφαιριστές μαχητές, που να τα δίνουν όλα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου. να παλεύουν την κάθε φάση, να κυνηγούν την κάθε μπαλιά. Πάθος, αυταπάρνηση αλλά και καθαρό μυαλό μπορούν να μας οδηγήσουν στην υλοποίηση των φετινών στόχων μας. 

Πετάμε λοιπόν στον κάλαθο των σκουπιδιών, την εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου. Και κρατάμε την παρουσία της ομάδας μας στο δεύτερο ημίχρονο, και ιδιαίτερα την παλικαριά και το πάθος όταν η ομάδα έμεινε με δέκα ποδοσφαιριστές τα τελευταία δεκαπέντε λεπτά. 

Μπορεί η ΑΕΚ να μην εκμεταλλεύτηκε τα σφυρίγματα του Λούκα Σωτηρίου, αλλά θεωρούμε ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ απώλεσε τρεις κλασσικές ευκαιρίες, που θα μπορούσαν να αλλάξουν την ροή του αγώνα. Οι δύο μάλιστα με Ντάρμπισιρ και Χριστοφή έγιναν το πρώτο ημίχρονο. Η τρίτη (με πρωταγωνιστή τον Ματ ξανά), θα μπορούσε να διαφοροποιήσει πολύ πιο γρήγορα τα δεδομένα. Μπορούσαμε για πολύ περισσότερα από το Χ το δεύτερο ημίχρονο… Πληρώσαμε όμως τα λάθη μας και δώσαμε αφορμές τον Λούκα Σωτηρίου να κάνει το “κομμάτι” του. 

Και κάτι τελευταίο… Φαίνεται ότι ο δρόμος της “κλίκας” και της διαπλοκής είναι ο μόνος υπαρκτός στο Κυπριακό ποδόσφαιρο. Μετά την σκανδαλώδη τοποθέτηση του αγώνα ΑΕΚ-ΟΜΟΝΟΙΑΣ χτες (για να ξεκουραστούν τα παλικάρια), ήρθε και ο Λούκας Σωτηρίου να επιβεβαιώσει τον κανόνα. Ο καθένας χτίζει την δική του παράγκα με τον τρόπο που μπορεί… Αλλά με την διαιτησία πάντα στο επίκεντρο! 

 

 

Αρχειο