ASTERIX

Ρομαντισμός vs Ρεαλισμός

Ακούσαμε με πολλή προσοχή τις χτεσινές δηλώσεις του Νίκου Χαραλάμπους. Σίγουρα τα βιώματα του κάθε παλαίμαχου ποδοσφαιριστή, που έφαγε τα γήπεδα με το κουταλάκι, οφείλεις να τα ακούς με προσοχή, το πιο σημαντικό όμως είναι να τα φιλτράρεις και να τα προσαρμόζεις την σύγχρονη εποχή.

Θυμήθηκε ο Νίκος Χαραλάμπους παλιά, όταν η ΟΜΟΝΟΙΑ μεσουρανούσε, με όλους αυτούς τους παιχταράδες. ότι για να πάρουμε το πρώτο πρωτάθλημα χρειαστήκαμε 4 χρόνια.

Στη δεκαετία του 70, στην οποία αναφέρθηκε το Διοικητικό στέλεχος, το ποδόσφαιρο ήταν πολύ διαφορετικό. Οι ποδοσφαιριστές ήταν ερασιτέχνες, οι προπονήσεις σποραδικές, δεν υπήρχαν ξένοι (πλην ελαχίστων περιπτώσεων).

Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε το ποδόσφαιρο σήμερα. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Όπως δεν χρειάζονται και 4 χρόνια για να φτιάξεις μια καλή ομάδα ομάδα. Σωστά είπε ο προπονητής ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ θέλει κάποιο χρόνο να αποκτήσει την απαιτούμενη ομοιογένεια. Και με την πάροδο του χρόνου θα φανούν και οι όποιες αδυναμίες οι οποίες μπορούν να καλυφτούν με σωστό σκάουτινγκ από τον Τεχνικό Διευθυντή (χωρίς ποτέ να αμφισβητείται η άποψη του προπονητή).

Αποκωδικοποιώντας τα λόγια του Καΐάφα μετά το παιχνίδι με τους Μαυροβούνιους, θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό αυτό ήταν το μήνυμα του. Ότι δηλαδή η ομάδα πρέπει να αντιμετωπίσει τα δεδομένα που έχει μπροστά της με ρεαλισμό και υπομονή, αφήνοντας τις δάφνες του παρελθόντος στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Ναι η ΟΜΟΝΟΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ τις δεκαετίες του 70 και του 80. Ναι σκορπούσε πανικό σε κάθε της εμφάνιση, σε κάθε αγώνα. Ναι υπήρξαν τεράστιοι ποδοσφαιριστές τότε που την οδήγησαν σε μεγάλες επιτυχίες. Το θέμα όμως παραμένει… ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ; Και δυστυχώς για μας οι συνταγές του παρελθόντος δεν μπορούν να μας προσφέρουν λύσεις.

Αρχειο