ΑΠΟΨΕΙΣ

Άποψη φιλάθλου:”Βασανιστικά Ερωτήματα – Νοοτροπία”

Μετά τη συνέντευξη του Σίμου Ταραπουλούζη στο μυαλό το δικό μου διάφορα βασανιστικά ερωτήματα με κυριότερα τα πιο κάτω 2:
 
(1) Σίμος Ταραπουλούζης:
    Ποια ήταν τα σημαντικότερα κριτήρια που θέσατε; «Η φιλοσοφία της ομάδας, το σύστημα και ο τρόπος παιχνιδιού που αρμόζει στην ΟΜΟΝΟΙΑ, επιθετικό σύστημα ή 4-3-3 ή 4-2-3-1.     Αποφασίσαμε ότι αυτό ταιριάζει στην ΟΜΟΝΟΙΑ και στο Κυπριακό ποδόσφαιρο. 

    Ερώτημα: Αφού η φιλοσοφία, το σύστημα και ο τρόπος παιχνιδιού που αποφασίστικε ότι ταιριάζει στην ΟΜΟΝΟΙΑ (και προφανώς το ρόστερ κτίστηκε με αυτό στο μυαλό) 
    είναι 4-3-3 ή 4-2-3-1, τότε γιατί στο παιχνίδι με τη Πάφο η ομάδα έτσι ξαφνικά έπαιξε 4-4-2? 
 
(2) Σίμος Ταραπουλούζης:
    Γι’ αυτούς που λένε για όχι καλή φυσική κατάσταση: «Τα αποτελέσματα των εργομετρικών ήταν εξαιρετικά και φοβερή βελτίωση από το καλοκαίρι μέχρι τώρα και αριθμοί που μπορούν να            συγκριθούν με μεγάλες ομάδες από τα καλύτερα πρωταθλήματα».
 
    Ερώτημα: Αν τα αποτελέσματα τα δικά μας μπορούν να συγκριθούν με αυτά μεγάλων ομάδων από τα καλύτερα πρωταθλήματα, τότε γιατί η ομάδα δεν μπορεί να έχει τρεξίματα από το 
    70-λεπτό και μετά? (Αφήνω το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό που ήταν από το πρώτο λεπτό. Αυτό είναι άλλο είδος ερωτηματικού)
Θέμα Νοοτροπίας:
Θέτω σαν ΟΜΟΝΟΙΑ στόχο να κερδίζω κάθε εβδομάδα. Πως με διαφοροποιεί από την όποιαδήποτε ομάδα από τις υπόλοιπες 11 του πρωταθλήματος, είτε μικρή είτε μεγάλη? Αλήθεια ξέρει κανένας καμιά ομάδα που δεν έχει αυτό το στόχο? Μπαίνει καμιά ομάδα στο γήπεδο με στόχο να μην κερδίσει?
Το να λέω ο στόχος μου είναι να βγω στην Ευρώπη πως με διαφοροποιεί από την όπιοαδήποτε ομάδα από τις υπόλοιπες 6 μπορεί και 7 που έθεσαν τον ίδιο στόχο?
 
Παίζω με τη Δόξα, τη Σαλαμίνα, τη Πάφο, τον Ολυμπιακό, τον Εθνικό αύριο το Σάββατο και από την ομάδα μέχρι και τα ΟΜΟΝΟΙΑΤΙΚΑ sites ακούμε σχόλια όπως, δύσκολο παιχνίδι, πολύ καλή ομάδα η τάδε, συμπαγές σύνολο, επικίνδυνοι παίχτες, τελικός το επόμενο παιχνίδι, θέλει προσοχή διότι αυτό, διότι το άλλο….
 
Προσωπικά νομίζω ότι στέλλουμε τα λανθασμένα μυνήματα και στους δικούς μας ποδοσφαιριστές και ευρύτερα σε όλο το οικοδόμημα με αυτό τον (συγχωράτε με για την έκφραση) ΣΣΙΕΣΜΈΝΟ τρόπο αντιμετώπισης. Έχει εμπεδώθεί μέσα μας. Το ποδόσφαιρο όπως το γνώρισα εγώ θέλει τσαμπουκά και ναι, να λες στον αντίπαλο “κάτσε τζιαμέ γιατί έρχομαι”. Η υπέρμετρη ταπεινοφροσύνη βλάπτει στο ποδόσφαιρο. Καταντήσαμε να φοβόμαστε τους πάντες και αυτό το έχουμε περάσει και στους ποδοσφαιριστές μας και στο κόσμο μας και στους αντιπάλους μας. Με αυτή τη νοοτροπία που έχουμε αναπτύξει όλες οι ομαδούλες έχουν πιστέψει ότι θα μπορούν να μας κερδίσουν. Εδώ χάνεται το παιχνίδι κατά μεγάλο βαθμό πριν καν μπούμε στον αγωνιστικό χώρο.
 
Όποιος δηλώσει ότι θα πάρει το πρωτάθλημα το παίρνει? Ο Κεσπάγια είπε ότι πάει για πρωτάθλημα και το τονίζει συνεχώς. Είναι παλαβός? Σίγουρα γνωρίζει ότι δεν θα το πάρει. Στέλλει όμως το σωστό μύνημα νοοτροπίας στους παίχτες του και τους αντιπάλους του. Τη νοοτροπία του ΝΙΚΗΤΗ.
 
Εμείς στην ΟΜΟΝΟΙΑ τι φοβόμαστε? 
ΔΩΡΟΣ 

Αρχειο