ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΚΥΡΙΑ ΕΙΔΗΣΗ

Χρειάζεται τροποποίηση του καταστατικού της ΟΜΟΝΟΙΑΣ για να εκχωρηθεί το ποδοσφαιρικό τμήμα σε εταιρεία;

του Χριστόφορου Χριστοφή.

Αυτό το ερώτημα λογικά θα απασχολήσει την εκλογική συνέλευση της Τετάρτης και το επόμενο διοικητικό συμβούλιο.

Θεωρώ ότι ενόψει και της ιδιότητας μου ως πρώην μέλους του διοικητικού συμβουλίου του σωματείου αλλά και δικηγόρου, έχω υποχρέωση να καταθέσω την άποψη μου.

Η άποψη μου λοιπόν είναι ότι χρειάζεται καταστατική αλλαγή για να μπορεί ένα διοικητικό συμβούλιο να εκχωρήσει το ποδοσφαιρικό τμήμα του σωματείου σε οποιαδήποτε τρίτο νομικό πρόσωπο. Αυτή την άποψη την έχω γράψει και στο παρελθόν οπόταν δεν λέω κάτι καινούργιο.

Οι λόγοι είναι οι εξής:

Στο καταστατικό μας δεν υπάρχει συγκεκριμένη πρόνοια για το θέμα. Οι συντάκτες του το 1948 δεν είχαν υπόψη τους τη πιθανότητα να εκχωρήσουν το ποδοσφαιρικό τμήμα σε εταιρεία. Για να είμαστε ειλικρινείς , ούτε η τεράστια πλειοψηφία των μελών του σωματείου θα μπορούσαν διανοηθούν αυτή τη πιθανότητα πριν λίγες εβδομάδες. Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει άμεσα ή έμμεση αναφορά για το θέμα στο καταστατικό.

Είναι παραδεκτό ότι το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι το κύριο περιουσιακό στοιχείο του σωματείου. Η αξία του σωματείου ΟΜΟΝΟΙΑ Λευκωσίας προκύπτει κατ’ ουσία από το ποδοσφαιρικό τμήμα. Ο προϋπολογισμός του σωματείου κατά 95% αφορά το ποδοσφαιρικό τμήμα. Τα έσοδα του σωματείου προκύπτουν ουσιαστικά από τη πρώτη ομάδα ποδοσφαίρου. Τα τηλεοπτικά δικαιώματα πληρώνονται για χάρη της πρώτης ομάδας, το εισόδημα από τα εισιτήριά είναι λόγω της πρώτης ομάδας κ.λ.π.

Η εκχώρηση του ποδοσφαιρικού τμήματος σε εταιρεία συνεπάγεται προσωρινή (έστω και μακροχρόνια)  αποξένωση αυτού του βασικού περιουσιακού στοιχείου. Δεν συζητάμε για κάτι παρεμφερές αλλά το πυρήνα αυτού που λέμε ΟΜΟΝΟΙΑ. Επομένως, δεν χωρούν, ευέλικτες ή χαλαρές ερμηνείες αλλά αντίθετα πρέπει να ακολουθηθούν κατά γράμμα οι καταστατικές πρόνοιες.

Συνεπώς, πρέπει, πρωταρχικά,  να εξετάσουμε εάν ο σχετικός νόμος ή το καταστατικό, παρέχουν εξουσία στο διοικητικό συμβούλιο ή στη γενική συνέλευση να προβεί σε αυτή την ενέργεια.

Το άρθρο 43 του καταστατικού προβλέπει ότι το ” Διοικητικό Συμβούλιο είναι ο Γενικός Διαχειριστής της περιουσίας του Σωματείου. Για εκποίηση ακίνητης περιουσίας του Σωματείου αποφασίζει η Γενική Συνέλευση.”

Άρα, για εκποίηση περιουσίας χρειάζεται απόφαση της γενικής συνέλευσης.  Η εκχώρηση του ποδοσφαιρικού τμήματος όμως είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από την εκποίηση ακίνητης περιουσίας. Επίσης η γενική διαχείριση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπεριέχει στο στοιχείο της εκχώρησης του βασικού σου περιουσιακού στοιχείου.

Στην ίδια λογική κινείται και το άρθρο 44 του καταστατικού που προνοεί ότι για δάνεια πέραν του €1 εκ ευρώ χρειάζεται άδεια της γενικής συνέλευσης. Παρέχεται επομένως στη γενική συνέλευση συγκεκριμένη εξουσία /αρμοδιότητα ούτως ώστε μία ενέργεια να είναι νόμιμη.

Εξετάζωντας τώρα τον περί Σωματείων Νόμο του 2017 σημειώνω ότι:

Το άρθρο 18(2) του περί Σωματείων Νόμου προνοεί ότι ” (2) Η έκταση της εξουσίας του ασκούντος τη διοίκηση του σωματείου οργάνου προσδιορίζεται από το καταστατικό και ο προσδιορισμός αυτός ισχύει και έναντι τρίτων. Με το καταστατικό δύναται να ανατεθούν πρόσθετες αρμοδιότητες στο ίδιο όργανο και η εξουσία αυτού, σε περίπτωση αμφιβολίας, επεκτείνεται και σε κάθε συναφή πράξη.”

Επίσης το άρθρο 19(1) του περί Σωματείων Νόμου προνοεί ότι “η συνέλευση των μελών του σωματείου αποτελεί το ανώτατο όργανο του σωματείου και αποφασίζει για κάθε υπόθεση του σωματείου η οποία δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα άλλου οργάνου.”

Βλέπουμε λοιπόν ότι με βάση τις πιο πάνω πρόνοιες:

(1) οι εξουσίες κάθε σώματος καθορίζονται από το καταστατικό και 
(2) η γενική συνέλευση μπορεί να αποφασίσει για θέματα που δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα άλλου οργάνου.

Έχει σημασία κατά τη γνώμη μου να θέσουμε στους εαυτούς μας το σωστό ερώτημα.

Ποιο είναι το θέμα που συζητούμε εδώ;

Το θέμα που συζητούμε είναι η σύναψη συμφωνίας διαχείρισης του ποδοσφαιρικού τμήματος του σωματείου με τρίτο νομικό πρόσωπο.

Αυτή η συμφωνία αναγκαστικά θα υπογραφεί από το διοικητικό συμβούλιο. Η γενική συνέλευση δεν εκπροσωπεί ούτε μπορεί να δεσμεύσει το σωματείο έναντι τρίτων.

Το επιχείρημα που μπαίνει από τους υποστηρικτές της πρότασης Παπασταύρου είναι ότι με την εκλογή του συνδυασμού του Λώρη Κυριάκου αυτόματα δίδεται εντολή από τη γενική συνέλευση για υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας.

Αυτό μπορεί να είναι σωστό. Όμως, δεν απαντά το ερώτημα εάν το διοικητικό συμβούλιο έχει τέτοια αρμοδιότητα ή εξουσία να εκχωρήσει το ποδοσφαιρικό τμήμα. Με βάση το καταστατικό μας δεν έχει. Έχει εξουσία μόνο να διαχειρίζεται την περιουσία του σωματείου και όχι να την εκχωρεί , ειδικά όταν μετά από αυτή την εκχώρηση το σωματείο θα απωλέσει τη βασική του δραστηριότητα.

Ούτε η γενική συνέλευση έχει τέτοια εξουσία. Δηλαδή δεν δύναται να συνάψει η ίδια η γενική συνέλευση συμφωνία με τον Παπασταύρου διότι απλά η γενική συνέλευση δεν εκπροσωπεί το σωματείο.

Εν ολίγοις δεν μπορεί η γενική συνέλευση να εγκρίνει κάτι που το διοικητικό συμβούλιο δεν έχει αρμοδιότητα/εξουσία να κάνει.

Κατά συνέπεια είναι πρόδηλο ότι χρειάζεται καταστατική αλλαγή με εισαγωγή πρόνοιας ούτως ώστε να δύναται το διοικητικό συμβούλιο μετά από έγκριση της γενικής συνέλευσης να εκχωρεί το ποδοσφαιρικό τμήμα σε τρίτο νομικό πρόσωπο. Η νέα πρόνοια πρέπει να ρυθμίζει και τους όρους υπό τους οποίους μπορεί να γίνει αυτό π.χ. να χρειάζεται πλειοψηφία 75%.

Επειδή το ζήτημα όπως εξελίσσεται έχει και την χιουμοριστική (για εμένα τουλάχιστον) διάσταση θα ήθελα να σημειώσω και τα ακόλουθα:

Τον Ιούνιο του 2013 είχα προτείνει καταστατική αλλαγή ούτως ώστε να επιτρέπεται η σύσταση ιδρύματος ή άλλου νομικού προσώπου στο οποίο θα μπορούσαν να εκχωρηθούν ή να μεταβιβαστούν περιουσιακά στοιχεία όπως κύπελλα, τρόπαια και άλλα συναφή περιουσιακά στοιχεία. Η ανησυχία ήταν ότι σε περίπτωση που εγερθούν αγωγές εναντίον του σωματείου να μην μπορούν να κατασχεθούν τα κύπελλα του σωματείου. Αυτή η εισήγηση αποτυπώθηκε τελικά στο άρθρο 81 του καταστατικού. Προβλέπει ότι χρειάζεται πρώτα έγκριση της γενικής συνέλευσης του σωματείου για την σύσταση ιδρύματος ή άλλου νομικού προσώπου.

Τότε, για να περάσει από τη καταστατική γενική συνέλευση αυτή η πρόνοια, που αφορούσε τα κύπελλα χρειάστηκε αρκετή προσπάθεια, υπήρχαν σοβαρές ενστάσεις και τελικά μπήκε και η ουρά ότι χρειάζεται , πριν την σύσταση οποιουδήποτε τέτοιου νομικού προσώπου,  να εγκριθεί από τη γενική συνέλευση.

Σήμερα το ίδιο (περίπου) εκλογικό σώμα είναι διατεθειμένο να εκχωρήσει το ποδοσφαιρικό τμήμα σε ένα τρίτο πρόσωπο χωρίς καν να υπάρχει τέτοια εξουσία είτε στη γενική συνέλευση είτε στο διοικητικό συμβούλιο.

Κατά τη χθεσινή συνάντηση στη ΠΑΣΥΔΥ λέχθηκε από το Στέλιο Στυλιανού υποψήφιο του συνδυασμού του Λώρη Κυριάκου, ότι το νέο διοικητικό συμβούλιο προτίθεται να ζητήσει νομική γνωμάτευση για αυτό το ζήτημα πριν προχωρήσει σε υπογραφή συμφωνίας. Αυτή είναι μία σωστή θέση. Ταυτόχρονα όμως φανερώνει και ότι το ζήτημα δεν είναι ξεκάθαρο. Για να θεωρεί ένας συνδυασμός ότι χρειάζεται νομική γνωμάτευση, εάν εκλεγεί,  πριν προβεί σε μία δικαιοπραξία, σημαίνει ότι έχει αμφιβολία ως προς την νομιμότητα αυτής της ενέργειας.

Λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία αυτής της εκχώρησης έχω την άποψη ότι δεν πρέπει να υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την νομιμότητα της ενέργειας.

Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα δεν είναι άσπρο – μαύρο. Υπάρχουν διάφορες νομικές απόψεις και είναι όλες σεβαστές. 

Απλά έχω καταθέσει τη δική μου. Ελπίζω στοιχειοθετημένα.

Αρχειο