ΚΥΡΙΑ ΕΙΔΗΣΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Γκρέκορυ Σάββα:”Θα ραγίσει η καρδιά μου επειδή κάποιος από τους δύο δεν θα περάσει”.”

Μία εξέχουσα προσωπικότητα του κυπριακού ποδοσφαίρου και της OMONOIAΣ, με θητεία στον Ολυμπιακό Πειραιώς ήταν σήμερα καλεσμένος στον Active (107,4 & 102,5) μέσω της εκπομπής «Βάλε ένα Γκολ». Ο λόγος για τον  Γκρέγκορι Σάββα, ο οποίος μίλησε από το Λονδίνο!

Σας βρίσκουμε στο Λονδίνο;

Ναι, στο σπίτι μου. Περιμένω το μεγάλο παιχνίδι.

Να μας πείτε λίγο για την κατάσταση με τον κορωνοϊό στην Αγγλία;

Χάλια, δεν ξέρουμε τι μας γίνεται. Μας λένε να μη συναντηθούμε στο σπίτι με πέντε άτομα και από την άλλη πάμε σούπερ μάρκετ με 100.

Να σας ρωτήσουμε, γράψατε πρόσφατα, «Ολυμπιακό μου-Ομονοιάκκα μου, ίνταμπου να κάμω;». Τελικά αποφασίσατε;

-Περιμένω τον αγώνα, αλλά το μεγαλύτερο πλήγμα είναι να ραγίσει η καρδιά μου επειδή κάποιος από τους δύο δεν θα περάσει.

Ναι, μα κάποιοι λένε αν δεν ερχόσουν στην Ομόνοια δεν θα άνοιγε ο δρόμος για να παίξεις στον Ολυμπιακό…

-Άσε τους να λένε. Είμαι φίφτι-φίφτι. Έπαιξα και στις δύο ομάδες. Ο Ολυμπιακός έχει τη «θύρα 7», ήμουν εκεί στην τραγωδία (σ.σ.: στις 8/2/1981 έχασαν τη ζωή τους 21 οπαδοί του Ολυμπιακού και 54 τραυματίστηκαν κατά τους πανηγυρισμούς για τη νίκη 6-0 επί της ΑΕΚ). Είναι μέσα μου αυτό. Έχουν τον καλύτερο κόσμο, αν δεν παίξεις μπροστά σε 30.000 κόσμο στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» δεν καταλαβαίνεις. Επίσης η Ομόνοια έχει πίσω της τον Λαό με 20.000 κόσμο να φωνάζουν Ομόνοια-Λαός-Πρωτάθλημα.

Είχες αγωνιστεί εκείνη την ημέρα με την ΑΕΚ;

-Ήμουν εκεί, στο γήπεδο. Μόλις είχα επιστρέψει από εγχείρηση. Μετά πήγα στο Τζάνειο Νοσοκομείο, συναντήθηκα με τους συγγενείς των θυμάτων, ήταν κάτι συγκινητικό που δεν περιγράφεται.

Είσαι παιδί Αγγλοκύπριων, ήσουν στην ακαδημία της Φούλαμ. Πώς έτυχε να έρθετε στην Κύπρο για να παίξετε στην Ομόνοια;

Έπαιζα στο Λονδίνο, ήμουν ταλέντο και ήρθε ο μακαρίτης ο Γιωρκάτζης από το συμβούλιο της Ομόνοιας. Με είδε σε ένα παιχνίδι της Ομόνοιας Λονδίνου, παίξαμε με ανώτερη ομάδα, χάσαμε 5-4 και έβαλε τέσσερα γκολ. Μου πλήρωσε τα εισιτήρια, ήρθα και με είδε ο μακαρίτης ο Σπάσοφ. Τα άλλα είναι ιστορία.

Τι θυμάστε πιο έντονα από την παρουσία σας στην Ομόνοια;

-Πάρα πολλά. Μόνο ευχάριστες αναμνήσεις έχω. Η Ομόνοια ήταν παντοδύναμη τότε, είχε ευρωπαϊκό στυλ. Θυμάμαι το παιχνίδι με τη Γιουβέντους στο στάδιο Κομουνάλε του Τορίνο (σ.σ.: 1977-78), ένα από τα καλύτερα μου παιχνίδια απέναντι στον Ιταλό, τον Ρομπέρτο Μπενέτι. Xάσαμε μόνο 2-0. Και άλλα παιχνίδια με την Εθνική τα θυμάμαι που ήμουν και αρχηγός.

Στον Ολυμπιακό πώς πήγατε;

-Ήταν νομίζω το 1979 ήρθε ο κύριος Θεοδωρακάκης. Έκανε ρεκόρ προσφοράς και δεν μπορούσε να αρνηθεί η Ομόνοια και εγώ ήθελα να δοκιμαστώ στην Α’ Εθνική. Στοίχισε αν δεν κάνω λάθος περίπου 38.000 λίρες συν ένα παιχνίδι στο Μακάρειο με τα έξοδα πληρωμένα από τον Ολυμπιακό. Εγώ πήρα ενάμιση εκατομμύριο δραχμές (γέλια). Άλλες εποχές τότε…

Σε θυμόμαστε να παίζετε με τον αριθμό 6 και κάποτε με το 8;

-Έπαιξα σε πολλές θέσεις, ακόμα και τερματοφύλακας εναντίον του Ευαγόρα και παραλίγο να αποκρούσω πέναλτι. Τραυματίστηκε ο πρώτος και ο δεύτερος τερματοφύλακας και μπήκα εγώ.

Τελικά κερδίσατε;

Ήμασταν η Ομόνοια, κερδίσαμε (γέλια).

Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που παίρνουν έναν τίτλο πρωταθλήματος και το λένε στα παιδιά τους. Η σύγχρονη Ομόνοια πήρε έναν πριν από δέκα χρόνια, ενώ είχαν περάσει άλλα εφτά από τον προηγούμενο. Εσείς παίξατε εννιά χρόνια και πήρατε εννιά πρωταθλήματα;

-Κάνετε λάθος, δεν θυμάστε καλά (γέλια). Έπαιξα σύνολο 13 χρόνια και πήρα εννιά πρωταθλήματα με την Ομόνοια και τρία με τον Ολυμπιακό.

Άρα καλά θυμόμαστε;

-Ναι.

Πέστε μας, πήρατε τόσα πρωταθλήματα. Τι σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;

-Θυμάμαι το πρώτο στου Μόρφου.

Την περίοδο 1973-74…

-Ναι, ήταν πριν από τον πόλεμο. Πήγαμε και νικήσαμε 2-0. Ήταν το πρώτο πρωτάθλημα και όταν ήρθαμε στη Λευκωσία ήταν όλοι στους δρόμους. Η μισή Κύπρος ήταν στους δρόμους και πανηγύριζε.

Τώρα παρακολουθείτε την Ομόνοια;

-Βλέπουμε ποδόσφαιρο, τώρα είναι και το διαδίκτυο. Βλέπω την Ομόνοια και τον Ολυμπιακό. Είναι η ζωή μου, θα ξεχάσουμε τώρα;

Ποιο ήταν το τελευταίο παιχνίδι που παρακολουθήσατε;

-Με την ΑΕΚ που βάλαμε τα μωρά.

Α, προχθές δηλαδή; Πέστε μας κάτι για τα «τρομερά μωρά του Μπεργκ», έτσι για να τα παρομοιάσουμε με τα «τρομερά μωρά του Φέργκιουσον».

-Αν έχεις την ικανότητα δεν έχει σημασία η ηλικία. Όταν ήρθα ήμουν 17, όταν παίξαμε με την Εθνική Αγγλίας στο Γουέμπλεϊ ήμουν 19. Πρέπει να έχεις ωριμότητα και συγκέντρωση. Είμαι περήφανος που με αυτά τα μωρά η Ομόνοια ανέβηκε ξανά στον θρόνο της

Πέστε μας, ποιον ξεχωρίζετε;

-Δεν ξεχωρίζω κανένα, είναι ομάδα.

Το παιχνίδι με τον Ερυθρό Αστέρα πώς το ζήσατε;

– Δεν το είδα από την τηλεόραση, είδα στιγμιότυπα. Βλέπαμε τα πέναλτι με την κόρη μου από το διαδίκτυο (σ.σ.: live score) και ήταν το σημαδάκι κόκκινο όταν το χάνεις και πράσινο όταν το βάζεις. Λέγαμε με την κόρη μου «κόκκινο-κόκκινο» όταν χτυπούσε ο Ερυθρός Αστέρας και «πράσινο-πράσινο» όταν χτυπούσε η Ομόνοια. Όταν προκριθήκαμε πεταχτήκαμε στον ουρανό.

Για να την αναμόρφωση που έκανε ο Μπεργκ στην Ομόνοια τι έχετε να πείτε;

Ο Μπεργκ έκανε μεγάλη καριέρα ως ποδοσφαιριστής και κάνει το ίδιο ως προπονητής. Έχει την πείρα να μην αφήσει το σωματείο να πάρει αέρα. Το σωματείο είναι γίγαντας. Αυτός ο άνθρωπος ξέρει τα μυστικά του ποδοσφαίρου. Πρέπει να παίξει το παιχνίδι του, δεν θα υποτιμήσει τον Ολυμπιακό.

Ποιον θα βαφτίζατε «ελάφι» σήμερα στην Ομόνοια;

-Ένας είναι το «ελάφι» (γέλια), δεν υπάρχει άλλος.

Είπατε προηγουμένως πως αν δεν παίξει κάποιος στο γεμάτο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει. Αύριο δεν θα έχει κόσμο στο γήπεδο του Ολυμπιακού, θα είναι υπέρ της Ομόνοιας αυτό;

– Όταν παίζεις στην Ομόνοια ή στον Ολυμπιακό έχεις μάθει να έχεις δίπλα σου τον κόσμο. Θα πειράξει τους παίκτες και των δύο ομάδων. Χάνεις την ατμόσφαιρα, είναι σαν το φαΐ. Το έχεις ανάγκη. Αυτές οι ομάδες έχουν ανάγκη από φανατικούς οπαδούς σε γεμάτα γήπεδα.

Ναι, αλλά θα είναι υπέρ της Ομόνοια που δεν θα υπάρχει κόσμο;

-Είναι το ίδιο και για τους δύο, αφού και στα δύο παιχνίδια δεν θα έχει. Ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής παίζει μπροστά στον κόσμο. Είναι σαν διασκέδαση. Αν δεν έχει κόσμο θα είναι το ίδιο και για τους δύο.

Να ευχηθούμε να περάσει η πανδημία του κορωνοϊού και για να μην γίνονται τα παιχνίδια σε άδεια γήπεδα…

-Εάν δεν υπήρχε αυτή η κατάσταση θα ήμουν στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης και στο ΓΣΠ. Να έρθω τώρα να κάνω τεστ και να κάτσω στην καφετέρια;

Είπατε ότι είσαστε 50-50. Θα δίνατε σε κάποιον από τους δύο έστω ένα τοις εκατό περισσότερες πιθανότητες να προκριθεί;

-Δεν θα πάρω θέση. Αγαπώ και τις δύο ομάδες, δεν θα πάρω θέση.

Αρχειο