Home » ΡΟΗ » “Ας ηρεμήσουμε λίγο για να έρθει η άσπρη μέρα σύντομα”
ΑΠΟΨΕΙΣ

“Ας ηρεμήσουμε λίγο για να έρθει η άσπρη μέρα σύντομα”

Μια κακή εβδομάδα για την ποδοσφαιρική μας ομάδα. Ευτυχώς που υπάρχει η ομαδάρα του βόλεϊ και εξακολουθεί να μας δίνει χαρές. Δυστυχώς, το κομμάτι που μας απασχολεί περισσότερο είναι η ομάδα ποδοσφαίρου. Κι εκεί έχουμε θέματα. Μετά τα 4-5 τελευταία παιχνίδια πλέον τα συμπεράσματα έρχονται να επιβεβαιώσουν τις ανησυχίες που προϋπήρχαν και τις οποίες επιβεβαίωσε δις και ο προπονητής μας. Τί κάνουμε; Αποδεχόμαστε τη μοίρα μας ή παλεύουμε να ανατρέψουμε τα δεδομένα; Οι κατηγορίες κατά παντός μόνο κακό κάνουν. Θα πρέπει να τους αφήσουμε να βρουν τις λύσεις. Κριτική και εισηγήσεις μπορούμε να κάνουμε έστω κι αν δεν είμαστε ειδήμονες ή δεν γνωρίζουμε περισσότερα από αυτούς. Δικαιούμαστε, επειδή αγαπούμε την ομάδα μας παθολογικά αλλά και επειδή όλοι παίξαμε ποδόσφαιρο μικροί, ανεξαρτήτως σε ποιο επίπεδο. Όμως, δεν δικαιούμαστε να κάνουμε ισοπεδωτικές και μηδενιστικές τοποθετήσεις. Λάθη έγιναν. Η λύση είναι να κολλούμε στα λάθη ή να ψάχνουμε τρόπους να διορθώσουμε τα λάθη; Σε όλες τις δουλειές αλλά και σε άλλες δραστηριότητες μας, όλοι κρινόμαστε από τα αποτελέσματα ανεξαρτήτως της προσπάθειας που καταβάλλεται. Όταν βρίσκεις μπροστά σου ένα τεράστιο εμπόδιο ή πρόβλημα, κάνεις “ένα βήμα πίσω”, αποβάλλεις τους συναισθηματισμούς και βλέπεις τα πράγματα αντικειμενικά ώστε να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα και να το νικήσεις. Στην ομάδα υπάρχουν πολλοί εξειδικευμένοι επαγγελματίες και οφείλουν να δουλεύουν νυχθημερόν για να βρουν τις λύσεις, όπως κάνουμε και όλοι όσοι αγαπάμε τη δουλειά μας στην οποία είμαστε οι ειδικοί. Δεν μπορεί ένας προπονητής ποδοσφαίρου να σου βρει λύσεις για τα ηλεκτρολογικά θέματα του σπιτιού σου, όπως και δεν μπορεί ένας ηλεκτρολόγος να είναι πιο ειδικός στο ποδόσφαιρο από έναν προπονητή, λέω γω τώρα. Εν πάσει περιπτώσει, το εργαλείο για να λυθούν τα προβλήματα είναι ένα…οι παίκτες μας. Όσο κι αν θεωρητικά βρεθούν οι λύσεις, αυτές θα πρέπει να είναι εφαρμόσιμες στους παίκτες που έχουμε (και όχι σε αυτούς που θα θέλαμε να έχουμε) ώστε να έχουν αποτέλεσμα.
Ο κόσμος πρέπει να καταλάβουμε ένα πράγμα…δεν μπορούμε να αναφερόμαστε συνέχεια στα λάθη που έγιναν αφού δεν γνωρίζουμε κάτω από ποιες συνθήκες πάρθηκαν κάποιες επιλογές. Πχ όλοι μιλούν για την απομάκρυνση Παπαδάκη και την αποτυχημένη επιλογή του αντικαταστάτη του. Άλλοι μιλούν για το δεκάρι που δεν ήρθε ή για τον αντι-Γκόμεθ (είμαι κι εγώ σε αυτούς). Άλλοι μιλούν ότι επηρεάζουν οι συζητήσεις και η αβεβαιότητα για το ιδιοκτησιακό. Άλλοι τα ρίχνουν σε συγκεκριμένους παίκτες και άλλοι στον προπονητή, στους υπεύθυνους προγραμματισμού, στη διοίκηση ενώ άλλοι μιλούν για εξωαγωνιστικά θέματα και πάει λέγοντας. Να θυμίσω ότι αυτό δεν είναι φετινό φρούτο. Δεν θα πω κάτι άλλο πέρα από το πόσα άκουσε ο Κούσουλος μετά τα λάθη που έκανε στο 2-2 με την αεκ πριν 2 χρόνια στην αρένα αλλά και ο Μπεργκ που εκείνη τη σεζόν, όταν χρησιμοποιούσε τον Κούσουλο, επέμενε και τον έβαζε στα χαφ… η συνέχεια είναι σε όλους γνωστή… Όλοι κυριευόμαστε από συναισθηματισμούς λόγω της αγάπης και του ενδιαφέροντος μας για την ομάδα. Όμως, όσο εμείς “ιδιοτροπεύκουμε”, εντείνεται το πρόβλημα και δεν αφήνουμε την ομάδα να βρει την ηρεμία και τις λύσεις. Πιππιλλούμε ότι δεν μπορούν να παίξουν Κούσουλος και Μποτεάκ. Ναι, δεν μπορούν επειδή είναι τραυματίες, αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο. Για μένα η χρονιά είναι λίγο ως πολύ χαμένη για τον Κούσου αφού η αποχή του είναι μακρά και θα χρειαστεί μήνες να επανέλθει, ενώ και ο Μποτεάκ μας έχει δείξει τα προηγούμενα χρόνια ότι αργεί να επανέλθει μετά από μακρά αποχή λόγω τραυματισμού. Μακάρι να τους είχαμε, δυστυχώς είναι μεγάλες απώλειες αλλά δεν μπορούμε να κολλάμε σε αυτό. Άλλοι περιμένουν την μεταγραφική Ιανουαρίου, όπου όμως θα πρέπει να ξέρουμε ότι (α) η 1 θέση από τις 4 ανήκει στον Ασάντε, (β) κάποιοι πρέπει να φύγουν για να έρθουν άλλοι (γ) για να πάρεις παίκτη έτοιμο με παιχνίδια στα πόδια θα πρέπει να τον αγοράσεις, (δ) αν πάρεις δανεικό, αυτός προφανώς δεν είναι στα πλάνα της ομάδας του άρα δεν αγωνίζεται σε πολλά παιχνίδια οπότε ρίσκο ετοιμότητας, (ε) οι επιτυχημένες μεταγραφές Ιανουαρίου τα τελευταία 20 χρόνια για την ομάδα μας είναι μονοψήφιου αριθμού (Αντρέ Άλβες, Λεάντρο, Μιχαλάκης, Ακιντόλα, Νίλσεν, Μορέιρα, Μγκούνι, ας με συγχωρέσουν αν ξέχασα κάποιους αλλά δεν μπορεί να είναι πάνω από 2-3 ακόμα. εδώ βάζω και τον Τσέποβιτς με τα περσινά του γκολ βοήθησε. Φέτος θεωρώ ότι αδικείται αφού ενώ είναι παίκτης περιοχής δεν τον τροφοδοτούν σχεδόν καθόλου). Πού θέλω να καταλήξω; Ο Ιανουάριος είναι δύσκολη περίοδος για να βρεις τον παίκτη που θέλεις και να είναι έτοιμος να μπει αμέσως στην ομάδα, πόσο μάλλον όταν αναζητάς περισσότερους από ένα.
Είναι η 3η σεζόν με Μπεργκ. Ο άνθρωπος έχει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και δεν την αλλάζει με τίποτα. Επιμονή στο πλάνο και στον τρόπο παιχνιδιού που θέλει, φτάνει να το πετύχει. Η διαφορά φέτος είναι ότι τα παιχνίδια που η ομάδα δεν αποδίδει καλά δεν μπορεί να τα κερδίσει ή τουλάχιστον να μην τα χάσει. Έτσι δεν κερδίζει τον χρόνο που θέλει να βγάλει η ομάδα αυτά που θέλει επειδή έχει και το “βαρίδι” της Ευρώπης και ταυτόχρονα το βύθισμα στη βαθμολογία (φέτος έχουμε 4 παιχνίδια λιγότερα σε σχέση με πέρυσι οπότε τα περιθώρια είναι στενότερα). Είναι και η ατυχία (βλέπε γκολ με ολυμπιακό και παεεκ) αλλά η τύχη είναι με αυτούς που νιώθουν δυνατοί που φυσικά φέτος δεν είμαστε. Όλα αυτά επιβαρύνουν τα υφιστάμενα θέματα που έχει φέτος η ομάδα. Έρχεται ματς με Βασιλεία και εθνικό. Δυστυχώς, η ομάδα δεν έχει καμία πιθανότητα διάκρισης στην Ευρώπη, σε ένα όμιλο που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσαμε να διακριθούμε παίρνοντας πολλούς βαθμούς. Το πρωτάθλημα (όπως και το κύπελλο) είναι αυτό που μας καίει επειδή αυτό είναι που θα μας δώσει ξανά την ευκαιρία να μπούμε του χρόνου σε ευρωπαϊκούς ομίλους με στόχο τη διάκριση που ονειρευόμαστε.
Αυτό που με ανησυχεί φέτος δεν είναι οποιοδήποτε από αυτά που συζητούνται αλλά η έλλειψη σιγουριάς και ο έντονος προβληματισμός που δείχνει το ύφος στο πρόσωπο του Μπεργκ (όχι τόσο τα λόγια του) που καταδεικνύει ότι το πρόβλημα είναι σοβαρό. Αποδεχόμενος ότι δεν υπάρχει κάποιο εξωαγωνιστικό πρόβλημα η πρώτη σκέψη, σε συνδυασμό με την εικόνα που βγάζει η ομάδα, το μόνο πρόβλημα που μένει, για μένα, είναι η φυσική κατάσταση. Αν είναι αυτό, τότε ας βρουν τη λύση, την οποία θα έπρεπε ήδη να είχαν βρει από τον Αύγουστο που ανέλαβαν οι νέοι ειδικοί επί του θέματος. Αν δεν μπορούν ας κάνουν το αυτονόητο και να έρθουν άλλοι που ίσως να μπορούν καλύτερα. Ή αν δεν έχουν τα μέσα να κάνουν τη δουλειά τους ας απαιτήσουν από τη διοίκηση να πάρουν τα μέσα που χρειάζονται. Χωρίς φυσική κατάσταση δεν έχεις τύχη.
Με βάση αυτά, βλέπουμε τον προπονητή να προσπαθεί να ανακατέψει την τράπουλα για να βρει λύσεις αλλά χωρίς αποτέλεσμα με εξαίρεση το ματς με τον απόλλωνα όπου οι παίκτες υπερέβαλαν εαυτόν. Αυτό δεν μπορεί να το έχεις σε κάθε ματς ειδικά με το θέμα της φυσικής κατάστασης να σε ταλανίζει. Όμως, θα πρέπει να βρεθεί λύση. Εισήγηση μου, αν και δεν είμαι προπονητής, δεν θα ήταν κακή ιδέα να δοκιμαστεί το 3-5-2, παρόλο που το ρόστερ είναι δομημένο για άλλα σχήματα. Εντούτοις υπάρχουν παίκτες που μπορούν να κουμπώσουν σε αυτό τον σχηματισμό. Η ομάδα να παίζει πιο μαζεμένα πίσω π.χ. 5-4-1 όταν αμύνεται και 3-5-2 όταν αναπτύσσεται με στόχο να μην αφήνει πολλούς ελεύθερους χώρους πίσω όταν επιτίθεται και μαζική άμυνα όταν αμύνεται. Ίσως και κάποιες επιλογές από την Κ-19 να μπορούν να δώσουν λύσεις (;) δεν ξέρω, σκέψεις κάνω… Η εμπιστοσύνη και η πίστη μας στον προπονητή και στους παίκτες είναι δεδομένη και το γνωρίζουν.

ΥΓ. Όσοι προσπαθούν να σκαρτάρουν το VAR να ξέρουν ότι είναι μόνοι και το VAR θα μείνει. Τα χάλια της διαιτησίας χρονολογούνται, μόνο που παλαιότερα τα σφυρίγματα ήταν συντριπτικά υπέρ τους και μας το έπαιζαν ως οι υπεράνω όταν οι άλλοι ωρύονταν. Όταν εμείς και άλλες ομάδες ζητούσαμε ξένους διαιτητές και αργότερα το VAR αυτοί ειρωνεύονταν και η παράγκα τους αποφάσιζε ότι δεν χρειάζονται ξένοι διαιτητές… Τώρα, μετά τις καταγγελίες Παπασταύρου αλλά και του ΠτΔ, όπου οι διαιτητές σφυράνε ότι βλέπουν και χωρίς παρεμβολές βλέπουν ότι το 70-30 στο οποίο ήταν συνηθισμένοι έγινε τώρα 50-50 κι όμως έχουν το θράσος να διαμαρτύρονται…

Η διάσκεψη Παπασταύρου και οι εξελίξεις στο ιδιοκτησιακό μας ενδιαφέρουν μεν, αλλά ο πρώτιστος στόχος όλων στην ομάδα θα πρέπει να είναι να παρουσιαστεί η ομάδα καλύτερη και αποφασιστική ώστε να κερδίσει τον εθνικό σε μια έδρα που πάντα δυσκολευόμαστε, ειδικά τώρα που εμείς έχουμε τα κάτω μας και ο εθνικός δείχνει ανεβασμένος. Η ΝΊΚΗ είναι μονόδρομος. Υπό άλλες συνθήκες θα απαιτούσα νίκη και επί της Βασιλείας, αλλά…

ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΠΡΟΣΗΛΩΣΗ
ΟΜΟΝΟΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΥΝΑΤΗ ΟΜΟΝΟΙΑΡΑ

Γιάννος

Αρχειο