Home » ΡΟΗ » Οι εμμονές και…το κάτω ράφι
OFF THE RECORD

Οι εμμονές και…το κάτω ράφι

Αντιλαμβάνομαι ότι συχνά η τεράστια πίεση για να ολοκληρώσεις κάτι, θολώνει το μυαλό σε μεγάλο βαθμό. Πόσο μάλλον όταν έχεις Ευρωπαϊκό σε 2 βδομάδες και έχεις ξεμείνει από στόπερ. Αλλά δεν υπάρχει κάποιος να δει έστω λίγο καθαρά στην θολούρα;

Ο Ατράντε ήταν ακριβός, συχνά τραυματίας και δεν μπήκαμε στον κόπο καν να μπούμε σε διαπραγμάτευση για παραμονή, με μείωση του συμβολαίου του.

Ο Ουόν δεν έκανε στον μεγάλο, παρόλο που υπήρχαν προσφορές στο τραπέζι από φίλους της ομάδας για εισφορές κοντά στις 50 χιλιάδες!!

Ο Σερφά είναι προβληματικός και δεν ταιριάζει στα πλάνα μας.

Ο Ατάντα που ήταν μικρός και εξελίξιμος έφυγε χωρίς να καταλάβει κανένας το γιατί.

ΟΚ, καλά όλα αυτά. Για μια ομάδα που έχει επιλογές! Και χρήμα! Το να ψωνίζουμε από το κάτω κάτω ράφι, στα αζήτητα, είναι η σωστή επιλογή; Με ποδοσφαιριστές άνω των 30, στο ανεργειακό; Και πότε θα μπορέσει ένας ποδοσφαιριστής σε τέτοια ηλικία να αποκτήσει αγωνιστικούς ρυθμούς;

Πιάσε τον Σερφά, ότι έγινε-έγινε, ρίξε τον στην μάχη και αν δεν σου βγει βλέπεις και κάνεις…Τουλάχιστον ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις! Είναι στο ρόστερ σου, τον πληρώνεις, τον δηλώνεις! Προτιμότερο το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα δηλαδή;;

Μακάρι να μπορέσει το παλικάρι (για τον Μίλαν Στεπάνοφ ο λόγος) να μας βοηθήσει σε αυτή την δύσκολη χρονιά. Και ας ελπίσουμε ότι οι εμμονές μας δεν θα είναι καταδικαστικές…-

Αρχειο