ΑΠΟΨΕΙΣ

Άποψη ΦΙλάθλού:”Eμμονή στο πλάνο”


Ζούμε σε μια εποχή την οποία ονειρευόμασταν χρόνια. Πέρσι μας τα χάλασε ο κορονοϊός και δεν μας επέτρεψε να πανηγυρίσουμε επίσημα κάποιο τίτλο ή τίτλους. Φέτος, σε μια σπουδαία πορεία η ομάδα πέτυχα είσοδο για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό όμιλο, ενώ στο πρωτάθλημα είναι σε πρωταγωνιστική πορεία. Η ομάδα παρουσιάζει σταθερότητα. Δυστυχώς, η “πανδημία” δεν μας επιτρέπει να είμαστε στο γήπεδο να χαιρόμαστε live τις στιγμές αυτές.

Πολλά λέγονται και γράφονται για τις επιλογές παικτών, για τον προπονητή και για την απόδοση κάποιων παικτών.
Οι επιλογές παικτών έγιναν σε πρωτόγνωρες συνθήκες, πιο πολύ πόνεσε η περίπτωση Ακιντόλα που, με αυτά που μας έδειξε πέρσι, θα έκανε τη διαφορά. Όμως αυτά είναι τα δεδομένα, με αυτά πέτυχε η ομάδα τα όσα πέτυχε και με αυτά θα συνεχίσει. Δεν γίνεται αλλιώς. Γενικά, τα ποσοστά επιτυχίας στις επιλογές παικτών πέρσι και φέτος είναι πολύ ψηλά και αυτό είναι καλό για την ομοιογένεια της ομάδας αφού υπάρχει ένας γερός κορμός πάνω στον οποίο μπορεί να χτιστεί μια ακόμα καλύτερη ομάδα. Οι νεαροί είναι βασικό κεφάλαιο και μαζεύοντας εμπειρίες θα δώσουν βάθος και βοηθήσουν ακόμα περισσότερο στην πορεία. Και για να αποκτήσουν εμπειρίες θα πρέπει να παίζουν όσο περισσότερο γίνεται. Δεν γίνεται αλλιώς. Τζιωνής, Κακουλής (φέτος του στοίχισε ο τραυματισμός αλλά θα επανέλθει), Λοϊζου, Παναγιώτου… συγκρίνεται τους πως ήταν πέρσι και πως είναι φέτος. Και έπονται κι άλλοι. Αυτά, για όσους μουρμουρούν, στοχοποιούν τους μικρούς και διερωτώνται γιατί να τους βάζει ο προπονητής να παίζουν τόσο συχνά.
Προπονητής. Πολυσυζητημένος από πέρσι. Πέρσι, ΟΛΟΙ του κάναμε κριτική, κυρίως για τις αλλαγές που δεν έκανε. Άλλοι τον αποκαλούσαν εμμονικό, λίγο, ξεροκέφαλο και πάει λέγοντας. Στο τέλος ΟΛΟΙ τον παραδεχθήκαμε αφού μας οδήγησε στην κορυφή, παίζοντας το καλύτερο ποδόσφαιρο, κυρίως μετά τον Ιανουάριο. Αν πάρουμε την πορεία της ομάδας πέρσι, αγωνιστική με αγωνιστική, θα δούμε την πρόοδο όλων των παικτών και της ομάδας ως σύνολο. Οι 2-3 συνδυασμοί/αυτοματισμοί σε κάθε αγώνα στις πρώτες αγωνιστικές, σιγά σιγά πολλαπλασιάστηκαν. Η αμυντική συνοχή βελτιωνόταν με αποτέλεσμα τα συχνότερα clean sheets. Αυτά δεν έγιναν τυχαία. Έγιναν, επειδή ο ξεροκέφαλος με τις εμμονές του βασιζόταν αρχικά σε συγκεκριμένους (τους πλέον ποιοτικούς) παίκτες που τους έβαζε να παίζουν ενενηντάλεπτο χωρίς αλλαγές, χωρίς ανάσες, μέχρι να φτύσουν αίμα. Και αυτό δεν ήταν τυχαίο. Ήξερε ότι μόνο αυτοί μπορούσαν να του δώσουν ένα καλό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα και να μείνει η ομάδα σε μια πρωταγωνιστική. Επίσης, όσο περισσότερο έπαιζαν μαζί τόσο καλύτερη ομοιογένεια και μεγαλύτερη διάρκεια απόδοσης ψηλού επιπέδου, θα παρουσίαζαν στην πορεία.Ταυτόχρονα δούλευε να βελτιώσει τους μικρούς για να του δώσουν επιλογές και βάθος όπως κι έγινε. Βαθμοί χάθηκαν ή θυσιάστηκαν στην πορεία και στον βωμό της ανάπτυξης της ομάδας αλλά στο τέλος τα αγωνιστικά κέρδη ήταν μεγαλύτερα βοηθώντας την ομάδα να έχει φέτος μια έτοιμη ομάδα που μπήκε σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης αφού στα προκριματικά έπαιζε κυρίως με τους περσινούς παίκτες και δη με αρκετούς νεαρούς. Φέτος; Όλα ήταν καλά κι ωραία. Ήρθαν 1-2 αποτελέσματα και βγήκαν σεργιάνι σχόλια περί εμμονών, ξεροκεφαλιάς και μηδενισμού. Κριτική ναι, μηδενισμός όχι. Ο προπονητής έκανε λάθη και θα κάνει κι άλλα. Το ίδιο και οι παίκτες. Όπως συμβαίνει σε όλες τις ομάδες και σε όλα τα επίπεδα όπου παίζεται ποδόσφαιρο. Στη διάρκεια ενός αγώνα κάνουμε την κριτική μας, αν το αποτέλεσμα είναι καλό τότε ο προπονητής λέμε ότι ξέρει καλύτερα, είναι ο ειδικός και τον παραδεχόμαστε. Αν έρθει αναποδιά τότε λέμε ότι έπρεπε να κάνει νωρίτερα αλλαγές, έπρεπε να βάλει τον τάδε παίκτη αντί αυτόν που έβαλε και πάει λέγοντας.
Πάντα θέλουμε να κερδίζουμε, είτε όταν έχουμε χάσει το πρώτο ματς από τον ΟΣΦΠ 2-0, είτε όταν παίζουμε με την ΕΝΠ ή την Αϊντχόφεν. Προσωπικά, μετά το από κάθε παιχνίδι, πιο ήρεμος σκέφτομαι τα περσινά αλλά και τις φετινές επιτυχίες. Όλα αυτά ήρθαν με τις εμμονές και την ξεροκεφαλιά του κκέλη μας. Ναι, είμαστε στην αρχή της σεζόν και είμαστε σε δύο στόχους, Πρωτάθλημα και Γιουρόπα λιγκ. Και για να πετύχουμε και στα δύο χρειάζεται διαχείριση του έμψυχου υλικού. Θεωρώ ότι ο κκέλης έχει στο μυαλό του ότι για να το πετύχει χρειάζεται 2 ομάδες, μια για το πρωτάθλημα και μια για το Γιουρόπα. Και επειδή δεν μπορεί να το κάνει αυτό πλήρως, το κάνει μερικώς, δεν είμαστε η Αϊντχόφεν του ρόστερ των 40 και βάλε παικτών… Γι’ αυτό “τσιγκουνεύεται” τις αλλαγές. Γι αυτό βάζει συχνά τους μικρούς να παίζουν.

Απόδοση κάποιων παικτών. Υπομονή για όλους, ειδικά για τους νέους, αφού χρειάζονται προσαρμογή στα θέλω του προπονητή. Για τον μόνο που θα γράψε είναι για τον πιο πολυσυζητημένο, που κατά κάποιους η ανόρθωση τον ξεφορτώθηκε και τον φορτωθήκαμε εμείς. Άσχετα αν μιλάμε για έναν εν ενεργεία διεθνή Σλοβάκο επιθετικό με πλούσιο ποδοσφαιρικό παρελθόν, κυρίως στην σπουδαία τότε Βικτόρια Πλζεν. Ντούρις…Σκοτώνεται στα τρεξίματα που οι δυνάμεις του τον εγκαταλείπουν και δεν μπορεί να τελειώνει φάσεις. Όμως ο εμμονικός μας προπονητής φαίνεται ότι θέλει να τον δουλέψει να γίνει ο ολοκληρωμένος επιθετικός που θέλει. Όπως φαίνεται, θέλει να τον βλέπει να συμμετέχει πρώτιστα στην αμυντική συμπεριφορά, επιμένει σε αυτό, του φωνάζει συνεχώς να τρέχει, να πιέζει συνεχώς ψηλά. Σιγά σιγά θα βρει την ισορροπία, θα αποκτήσει αντοχές και θα μπορέσει να κάνει και τρεξίματα και θα βάλει και γκολ. Απλά, δέστε την πρόοδο του σε σχέση με τα πρώτα του παιχνίδια, όμως χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα. Τώρα οι αντοχές του είναι καλύτερες, τα τρεξίματα του είναι περισσότερα, τα μαρκαρίσματα και οι μονομαχίες του είναι πιο πετυχημένες, τα ποσοστά των πετυχημένων μεταβιβάσεων του ανέβηκαν, ενώ βρίσκει περισσότερες ευκαιρίες στην επίθεση. Θα έρθουν και τα γκολ. Θέλω να πιστεύω ότι μέχρι τον Δεκέμβριο θα γίνει ο επιθετικός που θέλει ο προπονητής.

Ας αφήσουμε αυτούς που μας πρόσφεραν τόσες χαρές, να συνεχίσουν να δουλεύουν με εμμονή και ξεροκεφαλιά στο ήδη επιτυχημένο πλάνο, με πίστη στους παίκτες που έχουμε (τους πλέον ποιοτικούς παίκτες και το πληρέστερο ρόστερ που είχαμε τα τελευταία χρόνια) για να πανηγυρίσουμε ακόμα περισσότερα με την αγαπημένη μας ΟΜΟΝΟΙΑ.
Γιάννος

Αρχειο