Home » ΡΟΗ » Ενώπιον άδειων, ουσιαστικά, κερκίδων η τιμητική Μαρίνου Σατσιά. Κρίμα…
ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Ενώπιον άδειων, ουσιαστικά, κερκίδων η τιμητική Μαρίνου Σατσιά. Κρίμα…

Ενώπιον 5,000 φιλάθλων περίπου έγινε ψες ο αγώνας Αποέλ-Εργοτέλη.

Η προσέλευση θεωρείται για τα δεδομένα πενιχρή τόσο διότι αποτελούσε το πρώτο τεστ για το Αποέλ πριν το Ευρωπαϊκό ραντεβού , έχοντας υπόψη ότι δεν υπήρξε τηλεοπτική μετάδοση άλλων φιλικών αγώνων, αλλά και διότι δεν τιμήθηκε, όπως του άξιζε, ένας ποδοσφαιριστής που υπηρέτησε πιστά την ομάδα του για δύο σχεδόν δεκαετίες.

Αναφερόμαστε σε αυτό το γεγονός, όχι υπό μορφή χαιρεκακίας, αντίθετα ευχόμαστε στο Μαρίνο Σατσιά ό,τι καλύτερο, αλλά για να αναδείξουμε την διαφορά νοοτροπίας που υπάρχει ανάμεσα στο κόσμο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και άλλων ομάδων.

Στην δική μας ομάδα ο κόσμος μας λατρεύει, σέβεται και στέκεται δίπλα από όλους όσους τίμησαν την φανέλα με το τριφύλλι στο στήθος και ειδικά αυτούς που είχαν την μέγιστη τιμή να είναι αρχηγοί της ομάδας. Τρανταχτό παράδειγμα ο νυν προπονητής μας.

Άλλο παράδειγμα ο Νίκος Χαραλάμπους ο οποίος εκδιώχθηκε μεν για μία περίοδο , όμως επέστρεψε στα διοικητικά και μάλιστα υπηρέτησε από ψηλές θέσεις. Απολαμβάνει δε της αγάπης και εκτίμησης χιλιάδων ΟΜΟΝΟΙΑΤΩΝ. Το ίδιο συμβαίνει και με άλλους παλαίμαχους μας π.χ. Κανάρη από τους παλαιότερους, Νικόλα Γεωργίου, Άκη Ιωακείμ από τους νεότερους.

Θα ανέμενε κάποιος λοιπόν για μία ομάδα που πήρε το double, back to back πρωτάθλημα και βρίσκεται προ των πυλών μίας τουλάχιστον Ευρωπαϊκής διοργάνωσης, ο κόσμος της να δημιουργούσε το αδιαχώρητο σήμερα στο ΓΣΠ. Αντίθετα, από όσα μεταδόθηκαν ζωντανά (ράδιο Πρώτο) αλλά και τηλεοπτικά στη συνέχεια, προκύπτει χαλαρή, σχεδόν αδιάφορη παρουσία κόσμου, συγκρινόμενη πάντα με το ίδιο το γεγονός δηλαδή την τιμητική του επί σειρά ετών αρχηγού ο οποίος αγωνίστηκε μόνο στον Απόλλωνα Λυμπιών και τον Αποέλ. Οι φωτογραφίες στο kerkida.net είναι ενδεικτικές.

Τεράστια διαφορά νοοτροπίας επομένως, η οποία είναι γνωστή σε όλους όσους ασχολούνται με το Κυπριακό ποδόσφαιρο. Καλό είναι κάπου κάπου να θυμίζουμε κάποια πράγματα σε κάποιους – εννοούμε ποδοσφαιριστές – οι οποίοι αρκούνται σε πρόσκαιρες συγκυρίες βλέποντας το δέντρο και όχι το δάσος. Το πιο πιθανόν θα τύχουν της ίδιας αντιμετώπισης όταν αποφασίσουν να κρεμάσουν τα παπούτσια.

Πηγή φωτογραφίας: kerkida.net

 

Αρχειο