Home » ΡΟΗ » Η τραγωδία της φετινής Ομόνοιας
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η τραγωδία της φετινής Ομόνοιας

Στην αρχαία τραγωδία, η τραγική ειρωνεία είναι «η στιγμή της πλοκής της υπόθεσης, όπου οι πρωταγωνιστές αγνοούν την αλήθεια, ή εκλαμβάνουν κάτι ψευδές ως αληθές και συνεχίζουν να δρουν και να συμπεριφέρονται απελπισμένοι και πάσχοντας, ενώ την ίδια στιγμή οι θεατές γνωρίζοντας τις πραγματικές αληθείς διαστάσεις των γεγονότων συμμετέχουν στο δράμα αγωνιώντας για την εξέλιξη της υπόθεσης.» (Wikipedia)

Αυτή είναι η τραγωδία της φετινής Ομόνοιας, που άρχισε από το καλοκαίρι. Ένα καλοκαίρι που μας βρήκε πρωταθλητές, με κάποιες αδυναμίες που μπορούσαμε να διορθώσουμε για να ανοίξουμε την διαφορά από τους ανταγωνιστές μας. 

Αντί αυτού έγιναν τα ακόλουθα:

  1. Μεγάλη και αδικαιολόγητη σπατάλη ενέργειας για αλλαγή έδρας που έσπασε την ηρεμία στην ομάδα χωρίς αφορμή. Ευτυχώς δεν καταλήξαμε στο σκοτεινό δάσος, το ίδιο γήπεδο που κάποτε χάνονταν μπάλες και γίνονταν τα αίσχιστα εναντίον της ίδιας ομάδας που σκεφτόταν να το χρησιμοποιήσει για έδρα, την ίδια χρονιά που θα επέστρεφε στα γήπεδα σαν πρωταθλήτρια και που θα επέστρεφε επιτέλους ο κόσμος στις κερκίδες μετά από μεγάλη απουσία.
  2. Αλλαγή γυμναστή για οικονομικούς λόγους (όπως ακούστηκε) και στη συνέχεια αμέτρητοι μυϊκοί τραυματισμοί που χάλασαν την προετοιμασία και την συνοχή της ομάδας.  
  3. Μη ενδυνάμωση της ομάδας σε θέσεις κλειδιά κατά την διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του καλοκαιριού. Για δεκάρι έχουμε μόνο τον 38χρονο Παπουλή. Εξτρέμ και επιθετικό εντεκαδάτους μάλλον δεν προσπαθήσαμε να φέρουμε ποτέ. Παλιοί πρωταγωνιστές ήταν ήδη ένα χρόνο μεγαλύτεροι, με λίγο χρόνο ξεκούρασης και πολλά παιχνίδια στα πόδια τους.
  4. Παίχτες που δεν είχαν προσφέρει έμειναν στην ομάδα (τρανότερο παράδειγμα ο Ντούρις).
  5. Αντικατάσταση παιχτών βασικών (Λούφτνερ, Τιάγκο) είτε με άλλους μεγαλύτερους σε ηλικία που δεν έχουν προσφέρει όσο αυτοί που αντικατάστησαν (Γιούστε) είτε απλά με εξόφθαλμα χειρότερους (Ζαχαρίου). Ο Ασάντε ξέραμε πως θα ήταν έξω μέχρι τον Γενάρη. Άρα έφυγαν 3, φέραμε 1 σε αυτές τις θέσεις. Τον Ψάλτη δεν τον βάζω μέσα. Ο άλλος ήταν ο Ατιεμγουεν που ήταν επίσης μια αποτυχία, παρόμοια με το πείραμα Σενέ από το οποίο φαίνεται ότι δεν μάθαμε.
  6. Πρόκριση και κλήρωση σε βατό όμιλο στο Conference League, που θα μας έδινε την ευκαιρία να μαζέψουμε βαθμούς για να δυναμώσουμε την θέση μας σε μελλοντικές κληρώσεις, αλλά και -γιατί όχι;- να ελπίζουμε σε κάποια πρόκριση. Μηδέν ενδυνάμωση της ομάδας και άδοξος αποκλεισμός.
  7. Ο Ντάρμπισαιρ απ’ότι λέγεται ήθελε να επιστρέψει στην ομάδα αλλά δεν τον θέλαμε. Πήγε στην ΑΕΚ που χτυπάει πρωτάθλημα. Φαίνεται ότι ο Ντούρις που δώσαμε τώρα δωρεάν στον Εθνικό (χωρίς να αντικατασταθεί) ήταν καλύτερος.
  8. Ιστορία με πώληση της εταιρίας που κατέληξε σε αδιέξοδο (αλήθεια, τι ρόλο έπαιξε το σωματείο σε αυτό;) και πρόσθεσε στην εξωαγωνιστική τρικυμία.
  9. Απόλυση Λάρκου χωρίς αντικατάσταση. Τελικά ποιος χειρίζεται τον προγραμματισμό; Ασχολούμαστε καν;
  10. Μη προστασία της ομάδας και ανύπαρκτη διοίκηση μετά από αλεπάλληλες εχθρικές διαιτησίες στο τέλος του 2021, που στοίχισαν πολύτιμους βαθμούς και πλήγωσαν τον εγωισμό μας.
  11. 16 Ιανουαρίου 2022. Παίζεται η θέση στην εξάδα. Μεταγραφές μηδέν. Γκολ με το σταγονόμετρο. Χάνουμε 2-0 από ένα Απόλλωνα που δεν έκανε καν ευκαιρίες, απλά ήταν πιο φρέσκος. Την ίδια μέρα, βγαίνει είδηση πως ο Τζιωνής φεύγει για εξωτερικό. Η αποδυνάμωση συνεχίζεται.

Πίσω στην αρχαία τραγωδία.

Ύβρις. Όταν υπερεκτιμάς τις ικανότητες σου και συμπεριφέρεσαι με αλαζονικό τρόπο, προκαλώντας την οργή των θεών, οδηγώντας στην πτώση και την καταστροφή σου.

Το σενάριο στο τέλος της χρονιάς το βλέπουμε ήδη. Μια χρονιά χωρίς τίτλο, χωρίς εξάδα, χωρίς Ευρώπη. Η διοίκηση έχει καταστρέψει ότι έχει κτίσει. Το θέμα δεν είναι αν μπορεί να διορθώσει την κατάσταση, είναι αν θέλει. Ας βγει κάποιος να μας απαντήσει.

Μαριάννα

Αρχειο