ΚΥΡΙΑ ΕΙΔΗΣΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Η βραδιά της δικαίωσης μιας ταξιδιάρας ψυχής!

Βράδι Τετάρτης… 16 Σεπτεμβρίου 2020… Οι κόρνες των αυτοκινήτων αρχίζουν να ηχούν στις κύριες οδικές αρτηρίες της Κύπρου. Χιλιάδες αυτοκίνητα με πράσινα κασκόλ με το τιμημένο τριφύλλι να ανεμίζει περήφανα στον αέρα! Ένας πράσινος χείμαρρος ξεχύνεται και ένα κύμα χαράς κατακλύζει ταυτόχρονα πλατείες, σιντριβάνια, γειτονιές. Στο ΓΣΠ, στην Παπανικολή, στα Fun Clubs! Αυτή η νύκτα μας ανήκει. Για πάντα!

Αυτό το βράδι δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ…  Είναι η βραδιά της δικαίωσης. Είναι το νέκταρ της ευτυχίας, που μας χρωστούμε ο Θεός του ποδοσφαίρου. Είναι το βάλσαμο για τις πίκρες, τα δάκρυα, τον πόνο, την απογοήτευση, τον θυμό που βιώσαμε όλα αυτά τα χρόνια! Είναι η απάντηση σε όλους όσους μας χλεύασαν, μας ταπείνωσαν, μας υποτίμησαν, μας υπόσκαψαν, μας ξέγραψαν…

Μια ιστορία τιμημένη. Μια φανέλα βαριά. Αλλά και ένας λαός αγέρωχος, πιστός, αλύγιστος. Το όνειρο το πιστέψαμε πολλοί. Έστω και αν η μπάλα δεν μας έκανε το χατίρι. Το 0-2 στο Χάρκοβο, στην μεγαλειώδη εμφάνιση απέναντι στην Μέταλιστ, έγινε σε λίγα λεπτά 2-2. Ένα σουτ από το πουθενά στο Σάλσπουργκ, μας πλήγωσε θανάσιμα. Και μια διαιτητική παρωδία στο ΓΣΠ μας στέρησε το δικαίωμα στο όνειρο, το τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων απέναντι στην Δυναμό Μόσχας.

Όμως το όνειρο δεν έσβησε. Και η ιστορία επαναλήφθηκε. Σε μια ρωσική ρουλέτα στο ΓΣΠ. Απέναντι στην ίδια ομάδα. Στην ίδια εστία. Στην ίδια διαδικασία. Αυτή την φορά όμως με διαφορετικό αποτέλεσμα. Ήταν η σειρά του Πράσινου Λαού να πανηγυρίσει και του Ερυθρού Αστέρα να νοιώσει την πίκρα του πιο δύσκολου αποκλεισμού, στην διαδικασία των πέναλτι. Η ιστορία μας το χρωστούσε!  

Αναπολώντας την σύγχρονη Ευρωπαϊκή ιστορία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ την τελευταία δεκαετία, θα βρούμε νίκες σημαντικές απέναντι σε πολύ δυνατούς αντιπάλους. Θα συναντήσουμε και ήττες πικρές, εκεί που νομίζαμε ότι είχαμε το πάνω χέρι. Όσο όμως ο προσανατολισμός ήταν σωστός και ο στόχος ξεκάθαρος, όλοι πιστεύαμε ότι το όνειρο δεν ήταν μακριά. Όταν αγγίζεις κάτι τρεις φορές, νομοτελειακά θα το κατακτήσεις. Αρκεί να μην σταματήσεις ποτέ να προσπαθείς, να μην σταματήσεις ποτέ να πιστεύεις.

Και να κρατήσεις την συνταγή της επιτυχίας! Γιατί πέτυχε η ομάδα φέτος; Γιατί είχε ένα πολύ καλό προπονητή, γνώστη του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου στο πιο ψηλό επίπεδο. Γιατί είχε μια δεμένη ομάδα, ένα βασικό κορμό, ένα καλοδεμένο σύνολο. Γιατί είχε μια σταθερή και σωστά δομημένη διοίκηση που στήριξε την ομάδα και τον προπονητή όσο καλύτερα μπορούσε. Και το πιο σημαντικό. Τον κόσμο της μονιασμένο. Μια γροθιά, μια καρδιά! Αφήνοντας πίσω τα μεγάλα λόγια, της βαρύγδουπες δηλώσεις, αλλά και τις μεμψιμοιρίες, την απαξίωση, το κυνήγι μαγισσών.

Αυτή η συνταγή, πρέπει να κρατηθεί με νύχια και με δόντια. Η ΟΜΟΝΟΙΑ μπορεί να καταστεί ένα σύγχρονο ποδοσφαιρικό club, με σταθερή ευρωπαϊκή παρουσία, με σύγχρονες δομές, με συνεχόμενες επιτυχίες. Σε αυτή την προσπάθεια, ο μεγάλος πράσινος λαός αποτελεί την ασπίδα και το δόρι. ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ στα ΔΥΣΚΟΛΑ με τον τρόπο που μόνο ο ίδιος ξέρει. Γιατί το ότι γευτήκαμε την χαρά της καταξίωσης το βράδι της Τετάρτης, οφείλεται πρώτα και κύρια στον μεγάλο πράσινο λαό, που έδωσε το οξυγόνο στην ομάδα, όταν αυτή το είχε ανάγκη. Καμμιά άλλη ομάδα στην Κύπρο δεν το κατάφερε αυτό. Και το γεγονός αυτό, καταδεικνύει από τι πάστα ανθρώπων είμαστε φτιαγμένοι!

Δεν είναι όμως η στιγμή μια μεγάλα λόγια. Είναι η στιγμή της χαράς, της αγαλλίασης, της απόλαυσης. Να ζήσουμε τις στιγμές. Και να συνεχίσουμε με πίστη το ταξίδι. ΕΝΩΜΕΝΟΙ, ΔΥΝΑΤΟΙ και ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ όσο ποτέ άλλοτε.

ΟΜΟΝΟΙΑ, ΑΙΩΝΙΑ!

Αρχειο