ΑΠΟΨΕΙΣ

Άποψη φιλάθλου:”Οι Gentlemen Των Κυπριακών Γηπέδων”

Σήμερα (17/7) είδαμε το ΑΠΟΕΛ να ανακοινώνει επίσημα τον Φράνσις Ουζόχο, ενώ οι δημοσιογράφοι καταδεικνύουν ότι οι αιώνιοι δηλώνουν ανεπίσημο ενδιαφέρον και για τον Νταβίντ Ακιντόλα. Αυτοί οι παίκτες είναι επαγγελματίες, και δεν μπορεί κανείς να τους επικρίνει για τις αποφάσεις που κρίνουν ως οι καλύτερες για την δική τους επαγγελματική καριέρα φυσικά. Αν και ο τρόπος που ο Ουζόχο αντιμετώπισε την Ομόνοια σε αυτό το θέμα, όπου από την μία απέκρυψε το ενδιαφέρον του ΑΠΟΕΛ, και από την άλλη έλεγε ότι ήθελε να μείνει, δεν είναι και πολύ τιμητικός για τον επαγγελματισμό του παίχτη. Παρόλα αυτά του εύχομαι καλή επιτυχία στην συνέχεια.

Πριν περίπου ενάμιση μήνα, η Ομόνοια βρέθηκε να κατηγορείται από τον κ. Κίρζη του Απόλλωνα ότι αθέτησε το “gentlemen’s agreement” περί ενόχλησης παικτών. Το τι έλεγε αυτή η συμφωνία, και το τι έγινε με την υπογραφή συμβολαίου μεταξύ Φώτη Παπουλή και Ομόνοιας είναι γνωστά. Απλά να αναφέρουμε συνοπτικά κάποια στοιχεία αυτής της περίπτωσης:

– Η συμφωνία ανέφερνε ότι οι ομάδες δεν θα ενοχλούσαν παίχτες που διατηρούσαν συμβόλαια με τις ομάδες τους, ή που οι ομάδες είχαν ενδιαφέρον προς απόκτηση τους.

– Ο Απόλλωνας προ ημερών είχε ήδη αποχαιρετήσει τον Φώτη Παπουλή, με τιμές και πανηγύρια μάλιστα, και δεν φαινόταν να είχε ενδιαφέρον για να τον κρατήσει.

– Ο Φώτης Παπουλής είχε δηλώσει ότι δεν ενδιαφερόταν να τελειώσει στον Απόλλωνα.

– Ο Απόλλωνας άλλαζε το αφήγημα και τις κατηγορίες προς την Ομόνοια μέρα παρά μέρα (αρχικά έλεγε ότι δήλωσε ενδιαφέρον για τον παίκτη, μετά ότι βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις, μετά ότι η Ομόνοια ΔΕΝ τον ενημέρωσε, μετά ότι τον ενημέρωσε αλλά η Ομόνοια είχε έρθει σε επαφή με τον παίκτη πριν να εκπνέυσει το συμβόλαιο του), σηματοδοτώντας ότι οι κατηγορίες μάλλον ήταν αβάσιμες.

Τις ίδιες ημέρες είχαν ξεκινήσει και οι φήμες ότι το ΑΠΟΕΛ ήθελε να εντάξει τον Φράνσις Ουζόχο στην ομάδα του. Φυσικά σχεδόν κανείς δεν ασχολήθηκε με αυτό γιατί όλοι ήταν απασχολημένοι με τις κατηγορίες του Απόλλωνα προς την Ομόνοια και τον Φώτη Παπουλή. Όσο λίγοι κι αν ασχολήθηκαν, ελάχιστοι ήταν αυτοί που σχολίασαν ότι το ΑΠΟΕΛ έπραττε φανερά, αυτό για το οποίο ο Απόλλωνας κατηγορούσε αβάσιμα την Ομόνοια, δηλαδή:

– Η Ομόνοια δήλωσε πολλάκις μέσω του προέδρου του ποδοσφαιρικού σωματείου, του τεχνικού διευθυντή, και του εκπροσώπου τύπου, με κάθε επίσημο τρόπο, ότι ενδιαφερόταν να κρατήσει τον Φράνσις Ουζόχο και ήταν διατεθειμένη να πληρώσει για την αγορά του και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη του.

– Αναφέρθηκε από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του manager του παίκτη, ότι έγινε συμφωνία με το ΑΠΟΕΛ σε φάση όπου ο παίκτης διατηρούσε ήδη συμβόλαιο με την Κορούνια και ήταν ακόμη σε συνθήκη δανεισμού προς στην Ομόνοια. Κάτι τέτοιο απαγορεύεται από τους κανονισμούς της UEFA παρεμιπτόντως.

– Ο manager του παίκτη και ο ίδιος έλεγαν στην Ομόνοια ότι ενδιαφέρονταν να παραμείνει εκεί ο Ουζόχο.

Ο Απόλλωνας έχει βγει αρκετές φορές για να μιλήσει για τα τερτίπια της παράγκας και το πως ευνοείται διαχρονικά το ΑΠΟΕΛ, ιδίως τα τελευταία χρόνια όπου ονομάστηκε ο “μόνιμος πρωταθλητής”. Τώρα υπάρχει σιωπή. Φυσικά δεν περιμένω τον Απόλλωνα να βγει να μιλήσει για πράγματα που αφορούν την Ομόνοια και τον ΑΠΟΕΛ, και όχι τον ίδιο τον Απόλλωνα. Αλλά δεν μπορώ παρά να διερωτηθώ: γιατί κύριε Κίρζη μας κατηγορούσατε τόσο επίμονα για τον Φώτη Παπουλή; Μήπως υπήρξε καμιά συμφωνία πίσω από αυτό; Μήπως έγινε κάτι όπως αυτά που μας αποκάλυψαν οι Ισπανοί, για συμφωνίες για τίτλους, θέσεις και εισιτήρια Ευρώπης;

Θέλω να θεωρώ ότι η απάντηση στο ερώτημα μου είναι ΟΧΙ. Ο Απόλλωνας απλά ήθελε να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του, όποια κι αν ήταν αυτά (επειδή ακόμη δεν κατάλαβα τι νόμιζε ότι θα πετύχει ο κ. Κίρζης αν οι κατηγορίες του έπιαναν τόπο). Αυτό όμως που έχει γίνει, ότι κίνητρα και να είχε ο Απόλλωνας, είναι ότι το ΑΠΟΕΛ έχει βρει την πρόφαση το ίδιο να αθετήσει την Συμφωνία Κυρίων που έγινε τόσο ντόρος, και να μην τολμά κανείς να βγει να το κατακρίνει. Το ίδιο το ΑΠΟΕΛ έχει προαδειάσει από χθες (και από πολύ πιο παλιά για όσους θυμούνται), ότι “η συμφωνία κυρίων έχει ήδη αθετηθεί από τουλάχιστον μια ομάδα (ΟΜΟΝΟΙΑ), οπόταν δεν υπάρχει νόημα να την ακολουθούμε εμείς οι υπόλοιποι”.  Εντωμεταξύ οι δημοσιογράφοι που είχαν σπεύσει να κατηγορήσουν ή να υπερασπιστούν την Ομόνοια τότε (πως μας αγάπησαν ορισμένοι έτσι έξαφνα;) τηρούν μια “ανύποπτη” ουδετερότητα τώρα. Οι κατηγορίες του κ. Κίρζη, και η μιντιακή δικαίωση της Ομόνοιας για το θέμα Παπουλή, όχι μόνο φίμωσαν την Ομόνοια αυτή τη στιγμή, αλλά έχουν δώσει στο ΑΠΟΕΛ το δικαίωμα να συνεχίσει ανενόχλητα την αντιδεοντολογική και μπαμπέσικη πολιτική που εφαρμόζει ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ.

Να μην ξεχνάμε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει από πλευράς ΑΠΟΕΛ. Εδώ και πολλά χρόνια, όταν κοντεύει να τελειώσει η Β’ Φάση του Πρωταθλήματος, ή τα Ημιτελικά Κυπέλλου, βλέπουμε προπονητές και παίκτες των κύριων ανταγωνιστών του ΑΠΟΕΛ να υπογράφουν ή να προσυμφωνούν για να μετακινηθούν στο ΑΠΟΕΛ. Πολλές φορές μόλις μερικές μέρες πριν να παιχτούν κρίσιμα παιχνίδια μεταξύ των ομάδων που έχουν αυτά τα άτομα και του ΑΠΟΕΛ. Πολλοί από αυτούς (Φράνσις, ελπίζω να το ξέρεις αυτό) καταλήγουν να εξαφανίζονται, είτε από πρόωρα σπασμένα συμβόλαια, είτε από δανεισμούς σε ομάδες του κάτω διαζώματος, είτε παραμένοντας στον πάγκο και τελικά στο περιθώριο για πάντα. Εδώ και χρόνια το ΑΠΟΕΛ χρησιμοποιεί το χρήμα που κερδίζει από τις Ευρωπαϊκές του εξόδους, σαν ένα άκρως αντι-αθλητικό όπλο εναντίων των συνδιεκδικητών που έχει να αντιμετωπίσει κάθε χρονιά. Αν οι φίλαθλοι του ΑΠΟΕΛ νιώθουν κάποια περηφάνια για αυτό το θέμα, τότε δικαίωμα τους. Μετά όμως ας μην είναι και οργισμένοι ενάντια στο ΔΣ της εταιρίας-ομάδας τους που επιλέγει να μπει σε βαριά χρέη για αυτό το σκοπό.

Εγώ συγχαίρω την Ομόνοια και τον κόσμο της για την αυτοσυγκράτηση τους στο θέμα, η οποία δεν ήταν προσχεδιασμένη, αλλά αυθόρμητη και εντοιχισμένη στον χαρακτήρα μας. Ο Ουζόχο είναι επάξιος παίχτης, αλλά δεν χρειαζόταν να μπούμε σε ένα εξοντωτικό πόλεμο δημοπρασίας, απλά για να τον στερήσουμε από τον “αιώνιο”, τη στιγμή που το budget δεν το επιτρέπει, και έχουμε ήδη άλλους δύο τερματοφύλακες ισάξιους του Ουζόχο, και ένα τρίτο νεαρό με φανερό ταλέντο και ταμπεραμέντο. Δεν χρειάζεται να σχολιαστεί κάτι σε επίσημο επίπεδο για τις πράξεις του ΑΠΟΕΛ, ούτε να βρίσει κανείς τον Φράνσις Ουζόχο, που έπραξε σαν οποιοσδήποτε άλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής (ας μην ξεχνάμε ότι, μαζί με την τρελοπαρέα του κύριου Μπεργκ, μας βοήθησε να αναπτερωθεί το ηθικό μας, σε μια φάση που βρισκόμασταν σε μόνιμη κατάθλιψη). Όσοι έχουν μυαλό, μάτια και κρίση αντιλαμβάνονται το τι έγινε, και γιατί έγινε.

Εξάλλου ο γνωστός έμπορος μανιταριών συχνά πράττει όχι με γνώμωνα το καλό της ομάδας του, αλλά με γνώμωνα το τι σανό θα ταΐσει στους ακόλουθους του, και πως θα “κυστήσει” τους αντιπάλους του.

Η Ομόνοια και ο κόσμος της δεν είναι έτσι. Ούτε μας απασχολεί τι σκέφτονται οι άλλοι, ούτε βάζουμε την τσίπα μας, την τιμή μας, και τον αυτοσεβασμό μας, πάνω από την εικόνα μας, την καπηλεία εντυπωσιασμών και τις μικροπολιτικές. Η Ομόνοια είναι εκ των λίγων ομάδων στην Κύπρο όπου η φωτιά της αθλητοπρέπειας και της ηθικής ακόμη καίει δυνατή. Η Ομόνοια και ο κόσμος της γνωρίζουν ότι “η τιμή, τιμή δεν έσιει τζιαι τιμή του τζιήνου που την έσιει”.

Είναι διαφορετικό να είσαι ΟΜΟΝΟΙΑ!

Στέφανος Χ.

Αρχειο