ΑΠΟΨΕΙΣ

Άποψη φιλάθλου: “Παραιτούμαι από φίλαθλος”

Για μένα το κυπριακό ποδόσφαιρο έχει τελειώσει το Σάββατο, 2 Μαΐου. Η αδικία που υπέστη η Ομόνοια από τη διαιτησία, σε συνδυασμό με τα γελοία σφυρίγματα εναντίον του Απόλλωνα, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Τα τελευταία χρόνια το πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας κατάντησε τραγελαφικό και αξιοθρήνητο. Ο τρόπος με τον οποίο κρίνεται ο πρωταθλητής είναι γελοίος και θλιβερός.

Μεγάλωσα και ωρίμασα στο γήπεδο υποστηρίζοντας την ομάδα μου στα καλά και στα άσχημα. Μεγάλωσα ζώντας την αδικία που υφίσταται όλα αυτά τα χρόνια η ομάδα μου. Έφευγα κάθε φορά από το γήπεδο στενοχωρημένος, αγανακτισμένος και πονοκεφαλιασμένος. Τότε, όταν έμπαινα σπίτι μετά τον αγώνα, με ρωτούσε η μάνα μου αν είμαι καλά. Σήμερα, με ρωτά η γυναίκα μου. Αύριο, θα με ρωτά το ίδιο η κόρη μου όταν μεγαλώσει. Αυτό με τη διαιτησία έχει καταντήσει επικίνδυνο για την υγεία μας.

Για τους πιο πάνω λόγους, λοιπόν, έχω πάρει την απόφαση να παραιτηθώ από την ιδιότητα του φιλάθλου του κυπριακού ποδοσφαίρου. Το πάλεψα, αλλά δεν παλεύεται άλλο. Το έχουν κάνει τόσο δύσκολο πια να είσαι φίλαθλος και να παρακολουθείς κυπριακό ποδόσφαιρο. Παραμένω αποκλειστικά και μόνο οπαδός της Ομόνοιας και θα συνεχίσω να στηρίζω την ομάδα μου οικονομικά. Η ανανέωση του εισιτηρίου διαρκείας κάθε χρόνο είναι δεδομένη. Η θέση μου όμως στην εξέδρα θα παραμένει άδεια ωσότου η διοίκηση της ομάδας μας βρει το σθένος να σηκώσει ανάστημα ενάντια στο κατεστημένο της ΚΟΠ.

Ίσως κάποιος ισχυριστεί ότι ακόμα και δυναμική αντίδραση να υπάρξει, η αδικία που δέχεται η Ομόνοια (και η όποια άλλη ομάδα) δεν πρόκειται να σταματήσει. Εδώ αυτοί τα κάνουν όλα απροκάλυπτα πια. Τους έδειξε η τηλεόραση, τους έγινε καταγγελία, ακούσαμε τις παρασκηνιακές συνομιλίες τους, τους είδαμε να πίνουν μαζί καφέ και δεν ίδρωσε το αυτί τους. Και δεν θα είχε άδικο.

Ωστόσο, η εναντίωση στην ΚΟΠ από πλευράς διοίκησης δείχνει, αν μη τι άλλο, έναν στοιχειώδη σεβασμό προς τους φιλάθλους οι οποίοι κάθε βδομάδα τρέχουν στο γήπεδο και αφιερώνουν χρόνο και χρήμα για να βλέπουν την ομάδα τους να διεκδικεί τίμια όσα αξίζει. Δεν μπορεί, λοιπόν, να επιτρέπει η διοίκηση της Ομόνοιας (και των υπόλοιπων ομάδων που αδικούνται επανειλημμένα και εσκεμμένα) να συμβαίνουν αυτά τα διαιτητικά αίσχη και να αρκείται στην έκδοση μιας ανακοίνωσης ή/και καταγγελία του εκάστοτε διαιτητή.

Αντιδράστε επιτέλους! Για τους φιλάθλους σας, τους παίχτες, τον προπονητή και την ιστορία μας. Τώρα, όσον αφορά το τι είδους δυναμικά μέτρα μπορεί να λάβει η διοίκηση ως αντίδραση στην κοροϊδία της ΚΟΠ και της επιτροπής διαιτησίας, αυτό δεν το γνωρίζω. Εξάλλου, αν το γνώριζα δεν θα έκανα τη δουλειά που κάνω αλλά θα ήμουν παράγοντας της ομάδας. Το πώς μπορούν να αντιδράσουν μόνο οι ίδιοι το γνωρίζουν.

Σίγουρα, όμως, μπορούν να σκεφτούν κάτι πιο δραστικό από μια ανακοίνωση και μια καταγγελία. Ο κόσμος της ομάδας (και όχι απαραίτητα μόνο της δικής μας ομάδας) θα χειροκροτήσει και θα στηρίξει έμπρακτα την όποια αντίδραση. Αρκεί να υπάρξει.

Α.Π.

Αρχειο