ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Το ποδόσφαιρο… και το «ποδόσφαιρο» – Tου Χρήστου Ζαβού

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα www.24sports.com.cy

Ξεχάσαμε πια την ουσία. Ότι δηλαδή στον πυρήνα αυτού που λέμε ποδόσφαιρο, βρίσκεται το παιγνίδι.

Αυτό που κάποιοι ανταγωνίζονται και συνήθως ο πιο τυχερός ή ο πιο ικανός κερδίζει. Καμιά φορά κερδίζει ο αδύνατος. Εκεί ακριβώς εντοπίζεται και η μαγεία του παιγνιδιού.

Στην Κύπρο το έχουμε χάσει εντελώς το νόημα. Και δυστυχώς η τελευταία μας ελπίδα είναι οι ξένοι. Δυστυχώς, δυστυχώς ξανά γράφω δεν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι άλλο πέραν του ότι οι ξένοι διαιτητές θα μας επαναφέρουν την χαρά του παιγνιδιού.

Είναι η έσχατη λύση. Και το σημερινό παράδειγμα των δύο ματς, σε Πάφο και Λεμεσό ισχυροποιεί ακόμη περισσότερο την ανάγκη να έρθουν να μας σώσουν.

Από τη μια μεριά της φώτο του κειμένου βρίσκεται κάποιος κύριος από την Ελβετία. Τ’ όνομα του δεν το γνωρίζω και μεταξύ μας ούτε θέλω να το μάθω. Ήρθε, διαιτήτευσε ένα ματς, μάλλον θα έκανε και τα λάθη του και θ’ αναχωρήσει προς την πατρίδα του… να ναι καλά ο άνθρωπος.

Από την άλλη μεριά, είναι ο Γιώργος Νικολάου. Αυτός που συζητάμε από την αρχή της χρονιάς και αφού πρωταγωνίστησε σ’ εκείνο το ιστορικό πια ΑΕΚ- Ομόνοια.

Αυτός που θα συζητάμε και τις επόμενες ημέρες. Που θα καταγγείλει ο επίσημος Απόλλωνας, που θα μάλλον θα βρίζουν οι οπαδοί του, που θα τους απαντήσουν οι αντίπαλοι οπαδοί για τις δικές του διαιτητικές εύνοιες, που θα πουν τις απόψεις τους οι δημοσιογράφοι, που θα κατηγορηθούν ως φερέφωνα της μιας ή της άλλης ομάδας, που θα χρησιμοποιήσουν οι αντίπαλοι εκπρόσωποι τύπου στις δηλώσεις τους…που, που… που θα ξεκινήσει η ίδια και η ίδια συζήτηση που κρατάει χρόνια και ποτέ δεν θα καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα.

Και στο τέλος τι γίνεται; Κανείς δεν μιλάει για το ποδόσφαιρο. Το μόνο που κάνουμε χρόνια και χρόνια είναι να μιλάμε για ένα άλλο «ποδόσφαιρο». Αυτό που τείνουμε να συνηθίσουμε.

Αντί να μας δίνει χαρά μας προκαλεί θυμό. Αντί να κοιμόμαστε σπίτι σαν αγγελούδια, στριφογυρνάμε σαν δαίμονες. Αντί να σεβόμαστε τον αντίπαλο τον μισούμε ωσάν και είναι ο χειρότερος εχθρός.

Αϊ σιχτίρ… βαρεθήκαμε. Φέρτε μας επιτέλους πίσω το ποδόσφαιρο που όλοι αγαπήσαμε και πάρτε το «ποδόσφαιρο» μακριά από μας

Αρχειο